| ตอนที่ 1
ซอชอนโซได้รับพระราชบัญชาจากเหนือหัวให้นำสุราพิษไปให้นางกำนัลดื่มเพื่อรับโทษตาย
หลังจากที่เสร็จสิ้นภารกิจแล้ว ซอชอนโซก็รู้สึกผิดและละอายใจต่อการกระทำของตนเป็นอันมาก
ดังนั้นจึงดื่มเหล้าดับทุกข์ ระหว่างที่จะเดินทางกลับบ้านนั่นเอง
ซอชอนโซประสบอุบัติเหตุลื่นตกเขา แต่โชคดีได้มีนักพรตคนหนึ่งช่วยชีวิตซอชอนโซเอาไว้
นักพรตได้ทำนายดวงชะตาซอชอนโซว่าซอชอนโซจะเคราะห์ร้าย
โดยจะมีผู้หญิงสามคนเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา ซอชอนโซสอบถามนักพรตว่าจะหลีกเลี่ยงเคราะห์ครั้งนี้ได้อย่างไร
แต่นึกไม่ถึงว่านักพรตกลับพูดแต่เพียงว่าเคราะห์ร้ายครั้งนี้กำลังดำเนินอยู่
และจะดำเนินต่อไป ซอชอนโซกลัดกลุ้มใจมากเมื่อได้ยินนักพรตกล่าวเช่นนั้น
สิบสี่ปีต่อมา ซอชอนโซได้ลาออกจากราชการ โดยหวังว่าจะหลีกเลี่ยงเคราะห์ร้ายซึ่งมาจากผู้หญิงสามคนซึ่งนักพรตเคยทำนายไว้
ปักเมียงยอต้นเครื่องที่มีหน้าที่ทำของเสวยถวายฮ่องเต้นั้นเห็นต้นเครื่องเช
ทำของเสวยผิดจากที่กำหนดไว้จึงนำเรื่องนี้ไปฟ้องเชซังกุง เรื่องนี้เดือดร้อนถึงเชซังกุงซึ่งเป็นหัวหน้าดูแลของเสวยสำหรับฮ่องเต้
ที่แท้ต้นเครื่องเชเป็นหลานสาวเชซังกุง เชซังกุงตัดสินใจฆ่าปักเมียงยอ
คืนหนึ่ง นางกำนัลได้นำตัวปักเมียงยอมาหาเชซังกุง เชซังกุงกล่าวหาว่าปักเมียงยอมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับชายในวังโดยต้องการให้ปักเมียงยอฆ่าตัวตายชดใช้ความผิด
ปักเมียงยอแก้ตัวว่าชายที่เชซังกุงกล่าวหานั้นมาแสดงความขอบคุณนางที่ครั้งหนึ่งนางได้เคยดูแลเมื่อเขาป่วยอยู่
หานซังกุงซึ่งคบหากับเชซังกุงเหมือนกับพี่น้องนั้นล่วงรู้แผนการของเชซังกุงเป็นอย่างดี
ดังนั้นจึงแอบวางยาถอนพิษในเหล้าพิษ ทำให้ปักเมียงยอไม่ตาย ปักเมียงยอถูกนำไปทิ้งที่ริมแม่น้ำ
ซอชอนโซผ่านมาพบเห็นเข้า เมื่อเห็นปักเมียงยอยังไม่ตาย ซอชอนโซจึงช่วยชีวิตนางเอาไว้
หลังจากนั้นซอชอนโซก็นึกถึงคำพูดของนักพรตที่เคยทำนายชะตาชีวิตของเขาขึ้นมา
ถึงกระนั้นก็ตามซอชอนโซก็ดูแลปักเมียงยอเป็นอย่างดี
ตอนที่ 2
หลังจากที่อาการของปักเมียงยอดีขึ้นแล้ว
นางก็จากไป แต่ซอชอนโซเป็นห่วงเกรงว่านางจะมีอันตราย ดังนั้นจึงแอบให้ความช่วยเหลือนางอย่างลับๆ
ต่อมา ปักเมียงยอเข้าไปเป็นคนงานในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง แต่นึกไม่ถึงว่ากลับถูกแขกในร้านลวนลาม
ซอชอนโซสุดที่จะทนต่อไปได้จึงช่วยนางเอาไว้ ปักเมียงยอซาบซึ้งในน้ำใจของซอชอนโซเป็นอันมาก
ซอชอนโซกล่าวกับปักเมียงยอว่านางเป็นผู้หญิงคนที่สองที่เกี่ยวพันกับดวงชะตาของตน
ปักเมียงยอได้ยินเช่นนั้นจึงกล่าวตอบซอชอนโซไปว่าชีวิตของนางซอชอนโซเป็นคนช่วยชีวิตไว้
ดังนั้นชีวิตของนางจึงเป็นของซอชอนโซ หลังจากที่ทั้งสองต่างเข้าใจกันแล้ว
ทั้งสองก็ตัดสินใจใช้ชีวิตด้วยกันอย่างคนธรรมดาสามัญโดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอกอีกต่อไป
แปดปีต่อมา ซอชอนโซได้ประกอบอาชีพตีดาบเลี้ยงชีพ
ใช้ชีวิตอย่างชาวบ้านทั่วไป ซอจังกึมเด็กที่ใฝ่รู้มักจะแอบไปร่ำเรียนหนังสือกับศิษย์ของขุนนางทั้งหลาย
แต่ทุกครั้งนางก็จะถูกแม่ทำโทษอยู่เป็นประจำ การที่แม่ของซอจังกึมทำเช่นนี้นั้น
เพราะไม่ต้องการให้ผู้ใดล่วงรู้ฐานะที่แท้จริงของซอชอนโซพ่อของซอจังกึม
หากผู้ใดรู้ฐานะที่แท้จริงของซอชอนโซขึ้นมาแล้ว ภัยจะต้องมาถึงครอบครัวอย่างแน่นอน
ต่อมา ปักเมียงยอพบว่าซอจังกึมมีความสนอกสนใจอยากเรียนหนังสือจริงๆ
ดังนั้นจึงตัดสินใจสอนหนังสือให้ซอจังกึมด้วยตัวเอง
ซอชอนโซเล่าเรื่องที่เคยรับราชการเป็นทหารองครักษ์ให้ซอจังกึมฟัง
หลังจากที่ปักเมียงยอรู้เรื่องนี้เข้าก็ใส่ใจซอจังกึมเป็นพิเศษ
เพราะเกรงว่าต่อไปจะเกิดเรื่องขึ้นอีก พระเจ้าจุงจงเถลิงราชย์
หลังจากที่ขึ้นครองราชย์แล้วพระเจ้าจุงจงก็ทรงสืบเรื่องการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดา
พระองค์ทรงปฏิญาณว่าจะตามหาฆาตกรมาลงโทษให้ได้
ซอชอนโซและซอจังกึมพากันไปชมมวยปล้ำที่ตลาด
ซอจังกึมขอให้ซอชอนโซขึ้นประลอง ผลปรากฏว่าซอชอนโซเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ
แต่นึกไม่ถึงว่าคู่ต่อสู้ของซอชอนโซกลับเล่นสกปรกใช้มีดทำร้ายซอชอนโซจนได้รับบาดเจ็บ
ซอจังกึมร้อนใจเกรงว่าจะมีอันตรายถึงชีวิตซอชอนโซ ดังนั้นจึงร้องออกมาว่าพ่อของนางเป็นทหาร
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้คนจำได้ว่าซอชอนโซเป็นอาญาแผ่นดิน
ปักเมียงยอและซอจังกึมพากันหลบหนีการตามล่าของทหาร
ต่อมา ทั้งสองล่วงรู้ว่าซอชอนโซถูกทหารจับตัวได้และพาตัวไปที่เมืองฮั่นหยาง
ดังนั้นสองแม่ลูกจึงตัดสินใจพากันไปช่วยซอชอนโซ
ตอนที่ 3
ปักเมียงยอและซอจังกึมพากันโดยสารเรือข้ามฝั่งเพื่อตามหาซอชอนโซซึ่งถูกทางการจับตัวไป
เพื่อสะดวกต่อการเดินทาง ซอจังกึมได้ปลอมเป็นเด็กผู้ชายเพื่อตบตาผู้คน
หลังจากที่ขึ้นฝั่งแล้ว ปักเมียงยอและซอจังกึมได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่งและได้สอบถามคนในหมู่บ้านว่ามีทหารของทางการผ่านมาหรือไม่
หลังจากที่สอบถามจากชาวบ้านแล้วจึงรู้ว่าซอชอนโซถูกคุมตัวไปเมืองหลวง
ดังนั้น ทั้งสองจึงตัดสินใจพากันเดินทางไปเมืองหลวง
ปักเมียงยอเขียนจดหมายฉบับหนึ่งถึงต้นเครื่องฮันซึ่งนางนับถือเป็นพี่น้องและใช้ชีวิตด้วยกันอยู่ในวังหลวงมาก่อน
แต่นึกไม่ถึงว่าในเวลานี้ต้นเครื่องฮันได้เลื่อนตำแหน่งเป็นฮันซังกุงแล้ว
ฮันซังกุงได้รับจดหมายจากปักเมียงยอแล้วก็ดีใจมากเมื่อรู้ว่าปักเมียงยอยังมีชีวิตอยู่
เพื่อจะได้พบปักเมียงยออีกครั้ง ฮันซังกุงจึงอ้างกับแชซังกุงว่าจะออกไปซื้ออาหารทะเล
แชซังกุงรู้สึกว่ามีพิรุธ ดังนั้นจึงสะกดรอยตามไป จนในที่สุดก็พบว่าปักเมียงยอยังมีชีวิตอยู่
ทำให้แชซังกุงถึงกับตะลึงงันเลยทีเดียว
แชซังกุงปรึกษาหารือกับแชปันซุกพี่ชายของนาง
ด้วยเหตุที่นางเกรงว่าปักเมียงยอจะกลับมาเล่นงานนาง เพื่อตัดไฟเสียแต่ต้นลม
ทั้งสองจึงตกลงกันว่าให้จับปักเมียงยอกลับมาเสียก่อน จากนั้นค่อยคิดอ่านกันต่อไป
ฮันซังกุงรู้เรื่องที่ปักเมียงยอและซอจังกึมสองแม่ลูกถูกจับ หลังจากที่คิดใคร่ครวญแล้ว
นางก็ตัดสินใจฟ้องต่อกรมตุลาการว่าแชปันซุกซุกซ่อนนักโทษไว้ในบ้าน
กรมตุลาการมีคำสั่งให้แชปันซุกนำตัวปักเมียงยอและซอจังกึมสองแม่ลูกคุมขังไว้ที่กรมตุลาการ
ระหว่างทางที่ควบคุมสองแม่ลูกมายังกรมตุลาการนั่นเอง ปักเมียงยอถูกลอบทำร้าย
แต่ก็โชคดีที่ทั้งปักเมียงยอและซอจังกึมสองแม่ลูกหลบหนีไปได้
ปักเมียงยอถูกธนูยิงบาดเจ็บสาหัส
นางหยิบตำราอาหารที่นำติดตัวมาด้วยมอบให้ซอจังกึม จากนั้นนางก็นึกถึงคำพูดของซอชอนโซถึงผู้หญิงสามคนที่จะนำภัยมาสู่ซอชอนโซขึ้นมา
ที่แท้ผู้หญิงคนที่สามนี้ก็คือซอจังกึมนั่นเอง ปักเมียงยอรู้ดีว่านางและซอชอนโซไม่รอดแน่
นางจึงกำชับซอจังกึมว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ซอจังกึมจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
ก่อนที่ปักเมียงยอจะสิ้นใจลงได้เล่าเรื่องที่นางเคยเป็นต้นเครื่องในวังหลวงให้ซอจังกึมฟังและได้กำชับให้ซอจังกึมเข้าไปเป็นนางกำนัลในวังให้ได้
เพราะในวังหลวงมีตำราอาหารชั้นเลิศซ่อนอยู่ซึ่งตำราอาหารนี้จะเป็นประโยชน์ต่อซอจังกึมในภายภาคหน้า
ซอจังกึมซัดเซพเนจรไปตามลำพัง จนกระทั่งได้มาพบกับดังดึ้กดู
ซอจังกึมถูกดังดึ้กดูเข้าใจผิดว่าขโมยเหล้า แต่เมื่อเห็นรูปร่างหน้าตาและแววเฉลียวฉลาดของซอจังกึมแล้ว
ดังดึ้กดูจึงอุปการะซอจังกึมเอาไว้
ตอนที่ 4
ซอจังกึมช่วยงานสองสามีภรรยาสกุลดัง
และมักจะช่วยไปส่งเหล้าให้แก่ลูกค้าอยู่เสมอจนกระทั่งได้รับความเอ็นดูจากสองสามีภรรยาสกุลดังในที่สุด
สองปีต่อมา บรรดาขุนนางชั้นผู้ใหญ่พากันวางแผนโค่นล้มเยี่ยนซันจิน
หลังจากที่โค่นล้มเยี่ยนซันจินได้แล้วจะสนับสนุนจิ้นเฉิงต้าจินขึ้นเป็นฮ่องเต้
ต่อมา ซอจังกึมได้รับคำสั่งให้นำเหล้าไปส่งให้ที่จวนของจิ้นเฉิงต้าจินจนกระทั่งล่วงรู้แผนการนี้เข้าในที่สุด
ซอจังกึมได้รับมอบหมายให้นำเหล้าไปส่งที่จวนของจิ้นเฉิงต้าจิน
ซอจังกึมปฏิบัติตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมาย จิ้นเฉิงต้าจินสั่งให้ซอจังกึมนำไหเหล้าเรียงกันจนล่วงรู้แผนการทั้งหมดที่วางไว้
จิ้นเฉิงต้าจิน มองไปที่ซอจังกัมและรู้สึกว่านางเป็นเด็กที่เฉลียวฉลาดมีไหวพริบ
ดังนั้นจึงเกิดความประทับใจในตัวนางขึ้นมา
ซอจังกึมเห็นนางกำนัลคนหนึ่งอยู่กับจิ้นเฉิงต้าจิน
ดังนั้นจึงขอร้องให้นางกำนัลนางนั้นรับนางไว้เป็นนางกำนัล จิ้นเฉิงต้าจินสั่งให้นางกำนัลนางนั้นเป็นธุระรับซอจังกึมไว้เป็นนางกำนัล
หลังจากที่จิ้นเฉิงต้าจิน ขึ้นครองราชย์แล้ว ก็สถาปนาตนเองขึ้นเป็นพระเจ้าจุงจง
วังหลวงส่งคนมาที่บ้านสกุลดังเพื่อรับตัวซอจังกึมเข้าไปเป็นนางกำนัลในวังหลวง
ถึงแม้ว่าสองสามีภรรยาสกุลดังจะทำใจไม่ได้ที่จะต้องเสียซอจังกึมไป
ถึงกระนั้นก็ตามก็เคารพการตัดสินใจของซอจังกึม
ซอจังกึมได้เข้าวังหลวงตามที่ตั้งใจไว้
นางได้รับการอบรมสั่งสอนธรรมเนียมต่างๆในวังหลวง ยองโนเพื่อนร่วมชั้นของซอจังกึมเป็นเด็กที่เอาตัวเองเป็นใหญ่
และชอบรังแกคนอื่น นางเด็ดหัวเต่าที่เยินเซ็งเลี้ยงเอาไว้ ซอจังกึมทนดูไม่ได้
จึงมีปากเสียงทะเลาะกับยองโนขึ้นมา ยองโนเหยียดหยามซอจังกึมว่าต่ำต้อย
ไม่อยากนอนห้องเดียวกับนาง ดังนั้นจึงขับไล่นางออกจากห้อง ซอจังกึมอยากเปิดเผยฐานะที่แท้จริงของพ่อแม่ให้ยองโนรู้
แต่เมื่อนึกถึงคำพูดของซอชอนโซที่กำชับไว้ ดังนั้นจึงตัดสินใจเงียบๆไม่ต่อปากต่อคำต่อไป
ซอจังกึมนึกถึงตำราอาหารชั้นเลิศที่ซุกซ่อนไว้ในครัวหลวง
ดังนั้นจึงชักชวนเยินเซ็งไปหา
ตอนที่ 5
เยินเซ็งหกล้มในครัวหลวง ทั้งยังทำของเสวยสำหรับฮ่องเต้พังไม่เป็นชิ้นดี
เรื่องนี้รู้ถึงหูของฮันซังกุงและต้นเครื่องมิน ฮันซังกุงใช้ไหวพริบแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าโดยสั่งให้ต้นเครื่องมินทำของเสวยขึ้นใหม่
เพียงชั่วเวลาอันสั้นของเสวยก็เสร็จ ของเสวยที่ทำขึ้นใหม่คือข้าวต้มใยบัวเป็นที่พอพระทัยพระเจ้าจุงจงเป็นอันมาก
หลังจากได้แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปแล้ว
ฮันซังกุงก็ดุด่าซอจังกึมและเยินเซ็งเป็นการใหญ่ จากนั้นลงโทษให้ทั้งสองนอนในโกดังเก็บของทำครัว
ตอนเช้าค่อยส่งตัวให้นางกำนัลที่มีหน้าที่ดูแลอบรมสั่งสอนเด็กทั้งสอง
ซอจังกึมพบสมุนไพรในโกดังเก็บของทำครัว จากนั้นซอจังกึมก็นำสมุนไพรนั้นห้ามเลือดให้แก่เยินเซ็ง
เช้าวันรุ่งขึ้น ต้นเครื่องมินลืมนำเรื่องที่ฮันซังกุงลงโทษซอจังกึมและเยินเซ็งไว้ในโกดังเก็บของทำครัวบอกแก่นางกำนัลที่ดูแลเด็กทั้งสอง
ทำให้นางกำนัลที่ดูแลเด็กทั้งสองร้อนใจตามหาเด็กทั้งสอง แต่นึกไม่ถึงว่าในเวลาเดียวกันนั้น
ฮันซังกุงประหลาดใจมากที่เห็นซอจังกึมรู้จักใช้สมุนไพรห้ามเลือดให้แก่เยินเซ็ง
ซอจังกึมถูกลงโทษทำความสะอาดโดยให้พักการเรียนไว้ก่อน
ซอจังกึมได้รับความช่วยเหลือจากเยินเซ็ง ทำให้นางได้แอบเรียนหนังสือ
ซอจังกึมรู้ว่าซังกุงแต่ละคนนั้นกำลังคัดเลือกเด็กเข้ามาเป็นนางกำนัลในฝ่ายที่พวกนางดูแล
ซอจังกึมวิงวอนขอร้องให้นางมีสิทธิ์เข้าสอบคัดเลือก แต่มีข้อแม้ว่าซอจังกึมจะต้องหาบน้ำมาเติมในอ่างให้เต็มเสียก่อน
ซอจังกึมไม่มีทางเลือกจึงจำยอม
วันรุ่งขึ้น ซอจังกึมเข้าสอบเป็นคนสุดท้าย
แม้ว่าคำถามจะยากก็ตาม แต่ซอจังกึมก็ตอบถูกต้อง ซอจังกึมถูกส่งตัวให้ไปทำงานกับฮันซังกุง
ฮันซังกุงถามซอจังกึมว่าเหตุใดถึงอยากเข้ามาอยู่ในวัง ซอจังกึมตอบฮันซังกุงว่านางต้องการทำของเสวยชั้นเลิศถวายฮ่องเต้
จากนั้นนางก็ถามฮันซังกุงต่อไปว่าจะทำอย่างไรจึงจะสำเร็จ ฮันซังกุงไม่พอใจคำถามของซอจังกึม
จึงเฉไฉทำเป็นแต่สั่งให้ซอจังกึมรินน้ำให้ดื่ม
ซอจังกึมถูกชางยากลั่นแกล้งโดยให้ไปพบนางซุงกุงชั้นสูงที่รับผิดชอบดูแลของเสวยสำหรับฮ่องเต้
ซอจังกึมเชื่อนึกว่าเป็นความจริง ดังนั้นจึงถูกฮันซังกุงลงโทษให้ไปทำงานล้างชามและงานเบ็ดเตล็ดทั่วไป
ตอนที่ 6
ของที่มีไว้สำหรับทำอาหารในห้องครัวตำหนักต่างๆบูดเน่าไปหมด
มีเพียงครัวหลวงที่ใช้สำหรับทำของเสวยฮ่องเต้เท่านั้นที่ไม่มีความเสียหาย
เรื่องที่เกิดขึ้นนี้ทำให้บรรดาซังกุงต่างพากันประหลาดใจเป็นอันมาก
หลังจากที่ตรวจสอบแล้วพบว่ามีสาเหตุมาจากน้ำไม่สะอาด เพื่อสุขอนามัยล้ว
ซอจังกึมจะลุกขึ้นมากลางดึกนำน้ำที่ใช้ล้างถ้วยชามต้มให้เดือด
ฮันซังกุงรู้เรื่องนี้จึงตำหนิเพื่อนๆซอจังกึมที่ดูดายไม่ยอมช่วยเหลือซอจังกึม
ฮันซังกุงสั่งให้ซอจังกึมหาบน้ำต่อไปเรื่อยๆ
โดยมีจุดประสงค์ให้ซอจังกึมสอบถามนางว่าเพราะเหตุใดจึงสั่งให้นางคอยหาบน้ำ
ซอจังกึมตระหนักดีถึงจุดประสงค์ของฮันซังกุง ซอจังกึมแข่งกับกึมยอง
เพื่อนๆของซอจังกึมต่างไม่พอใจที่เห็นแชซังกุงลำเอียงให้ความช่วยเหลือกึมยองที่เป็นหลาน
ทางเดียวเท่านั้นคือต้องขยัน และทำงานทุกอย่างที่อยู่ในห้องครัวจนช่ำชอง
กลางดึก ซอจังกึมนั่งสนเข็มอยู่ที่ศาลาริมน้ำตามลำพัง
ที่นั่นซอจังกึมได้พบกับเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกับนาง เด็กสาวนางนั้นถามซอจังกึมว่าทำไมถึงมานั่งสนเข็มอยู่ที่นี่
ซอจังกึมเล่าเรื่องที่บรรดาเพื่อนๆของนางไม่พอใจกึมยองให้เด็กสาวนั้นฟัง
เด็กสาวนางนั้นสอนซอจังกึมใช้ความรู้สึกสนเข็ม ในวันแข่งขัน ซอจังกึมพบว่าเด็กสาวที่นางพบเมื่อคืนนั้นคือกึมยอง
กึมยองแสดงให้แชซังกุงรู้ว่าเพื่อนๆไม่พอใจนาง เพื่อความยุติธรรมในการแข่งขัน
กึมยองเสนอให้มีการแข่งขันสนเข็ม ผลปรากฏว่ากึมยองเป็นฝ่ายชนะ
ซอจังกึมได้ที่สอง ซอจังกึมกล่าวว่ากึมยองเป็นคนสอนนางสนเข็ม ผลปรากฏว่าซอจังกึมกลับถูกเพื่อนๆพากันค้อนใส่
ดังดึ้กดูนำเหล้ามาส่งในวังหลวง
แชซังกุงสอบถามดังดึ้กดูรู้จักปักเมียงยอหรือไม่ แชซังกุง สงสัยว่าซอจังกึมเป็นลูกสาวปักเมียงยอ
ดังดึ้กดูปฏิเสธไม่รู้จัก แชซังกุงไปหาหมอ หมอตรวจพบว่านางเป็นปวดศีรษะเรื้อรังไม่มีทางรักษาให้หายได้
ทันใดนั้น นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวได้มาตรวจความเรียบร้อยเรือนพักของนางกำนัลต้นเครื่อง
พบว่ามีของต้องห้ามจำนวนมากซุกซ่อนอยู่ ดังนั้นจึงพานางกำนัลต้นเครื่องเหล่านั้นไปพบซังกุงชั้นสูงที่ดูแลนางกำนัลทั้งหมด
ตอนที่ 7
นางกำนัลต้นเครื่องที่มีหน้าที่ทำของเสวยสำหรับฮ่องเต้นั้นซุกซ่อนของต้องห้ามไว้
นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวพานางกำนัลต้นเครื่องเหล่านั้นไปพบแชซังกุง
หมอที่ทำการรักษาแชซังกุงถูกตามจับมายืนยันว่าเคยรักษาแชซังกุงมาก่อน
นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวรู้เรื่องที่แชซังกุงแอบนำผู้ชายเข้ามาในวังหลวง
แชซังกุงไหว้วานคนให้ไปหาแชปันซุกไปขอความช่วยเหลือจากไต้เท้ายุน
นึกไม่ถึงว่ากลับถูกไต้เท้ายุนปฏิเสธและด่าทอเป็นการใหญ่
แชซังกุงถูกบังคับให้สละตำแหน่ง
นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวไปหาชองซังกุงเพื่อขอให้นางดำรงตำแหน่งหัวหน้านางกำนัลฝ่ายในที่รับผิดชอบของเสวยสำหรับฮ่องเต้
ชองซังกุงเป็นคนเฉลียวฉลาด นางรู้ดีว่านางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวมีวัตถุประสงค์เช่นใด
ดังนั้นจึงไม่ยอมเป็นหุ่นเชิดให้นาง ครั้งแรกที่ชองซังกุงเข้ารับตำแหน่ง
นางลงมือทำของเสวยอย่างสุดความสามารถจนเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้
ชองซังกุงและนางกำนัลทั้งหลายทานอาหารด้วยกัน
กึมยองร่วมโต๊ะอาหารด้วยสร้างความประหลาดใจให้ชองซังกุงเป็นอันมาก
แชซังกุงออกรับหน้าแทนกึมยองว่ากึมยองมีพรสวรรค์ในการรับรู้รสชาติอาหารเป็นอย่างดี
ชองซังกุงได้ยินเช่นนั้นจึงจงใจทดสอบกึมยองโดยถาม กึมยองว่าอาหารมีเครื่องปรุงอะไรบ้าง
หลังจากที่กึมยองตอบคำถามชองซังกุงแล้ว ชองซังกุงก็สอบถามนางกำนัลคนอื่นต่อไป
ซอจังกึมตอบชองซังกุงว่าในอาหารใช้มะเขือเทศแทนน้ำตาล ชองซังกุงพอใจกับคำตอบของซอจังกึมเป็นอันมาก
จากนั้นก็กำชับให้ทุกคนขยันหมั่นหาความรู้ใส่ตัว นางกล่าวต่อไปว่าตำแหน่งซังกุงชั้นสูงที่ดูแลของเสวยสำหรับฮ่องเต้นั้นเป็นตำแหน่งที่ทรงเกียรติ
นางจะมอบตำแหน่งนี้ให้แก่ผู้ที่มีความสามารถเท่านั้น ก่อนที่ชองซังกุงจะจากไปได้กล่าวกับกึมยองว่าต่อไปให้ไปร่วมโต๊ะกับนางกำนัลคนอื่นๆ
ซอจังกึมก่อความวุ่นวายในห้องครัว
ดังนั้นจึงถูกลงโทษให้ไปล้างจานกับนางกำนัลฝึกหัด ซอจังกึมได้ยินทุกคนคุยกันว่าองค์หญิงเสวยอาหารไม่ลงเป็นเวลาหลายวันแล้ว
แชซังกุงและกึมยองทำของเสวยขึ้นถวายองค์หญิง นึกไม่ถึงว่าองค์หญิงไม่เสวยเลยแม้แต่น้อย
จนองค์หญิงหมดสติไป ซอจังกึมบอกกึมยองนำถ่านไม้เล็กน้อยผสมกับเครื่องปรุงจะทำให้อาหารรสชาติดีขึ้น
กึมยองได้ยินเช่นนั้นจึงนำเรื่องนี้ไปบอกแชซังกุง
ตอนที่ 8
ด้วยเรื่องที่องค์หญิงไม่เสวยอาหาร
ทำให้ฮ่องเต้ทรงกลัดกลุ้มพระทัยเป็นอันมากจนทำให้พระองค์ก็ทรงเสวยไม่ลง
ชองซังกุงเรียกประชุมนางกำนัลทั้งหลายกำชับให้ทุกคนปรุงอาหารอย่างสุดความสามารถ
เพื่อให้องค์หญิงกลับมาเสวยเหมือนเดิม
กึมยองกล่าวกับแชซังกุงว่านางมีความมั่นใจว่าจะทำของเสวยถวายองค์หญิงได้
ผลปรากฏว่าองค์หญิงทรงเสวยอาหารที่กึมยองทำขึ้นถวาย องค์หญิงตรัสถึงสาเหตุที่เสวยอาหารไม่ลงนั้นเนื่องจากรู้สึกว่าอาหารมีรสชาติประหลาด
แต่เมื่อเห็นพระเจ้าจุงจงไม่ตรัสอะไร ดังนั้นจึงไม่กล้าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา
ราชฑูตของต้าหมิงนำไก่ทองถวายพระเจ้าจุงจง
พระเจ้าจุงจงทรงมีรับสั่งให้ดูแลไก่ทองอย่างดี แชซังกุงได้รับมอบหมายให้นำไก่ทองปรุงอาหารถวายพระเจ้าจุงจง
ส่วนกึมยองมีหน้าที่ดูแลไก่ทองให้ดี
กึมยองทำไก่ทองหายไป หาทุกหนทุกแห่งแล้วก็ไม่พบ
แชซังกุงออกไปซื้อวัตถุดิบต่างๆกลับมาเพื่อปรุงอาหาร กึมยองตัดสินใจลอบออกจากวังหลวงเพื่อตามหาไก่ทองกลับมา
ซอจังกึมล่วงรู้เรื่องที่กึมยองทำไก่ทองหายไป ดังนั้นจึงตัดสินใจช่วยกึมยองหาไก่ทองอีกแรงหนึ่ง
ซอจังกึมพากึมยองลอบออกจากวังหลวงโดยอาศัยอุโมงค์ลับเพื่อหลบหูตาองครักษ์
ทั้งสองได้พากันไปที่จวนแชปันซุก นึกไม่ถึงว่าแชปันซุกไม่อยู่ที่จวน
กึมยองตัดสินใจพักอยู่ที่จวนแชปันซุก รอถึงวันรุ่งขึ้นเมื่อตามหาไก่ทองพบแล้วค่อยกลับวังหลวง
ซอจังกึมไปขอความช่วยเหลือจากดังดึ้กดู กึมยองกำชับซอจังกึมว่าจะต้องกลับมาสมทบกันก่อนค่ำเพื่อที่จะได้เดินทางกลับวังหลวงด้วยกัน
ซอจังกึมซื้อไก่ทองมาตัวหนึ่ง ระหว่างที่เดินทางไปยังจวนแชปันซุกนั่นเอง
ซอจังกึมเห็นมินจุงโฮได้รับบาดเจ็บ นางจึงช่วยห้ามเลือดและทำแผลให้แก่มินจุงโฮ
จนทำปิ่นเงินหล่นหายไป
แชซังกุงและฮันซังกุงต่างแยกกันออกตามหากึมยองและซอจังกึม
เยินเซ็งโกหกเพื่อตบตาซังกุงทั้งสอง แต่นึกไม่ถึงกลับส่อพิรุธจนถูกจับได้
เรื่องราวที่เกิดขึ้นล่วงรู้ถึงหูชองซังกุง แชซังกุงเดินทางไปที่จวนแชปันซุกเพื่อรับกึมยองและซอจังกึมกลับเข้าวังหลวง
แต่ซอจังกึมกลับมาไม่ถึงจวนแชปันซุกเสียที กึมยองขอร้องให้แชซังกุงคอยซอจังกึมกลับมาก่อนค่อยกลับเข้าวังหลวงด้วยกัน
ตอนที่ 9
กึมยองตามแชซังกุงกลับเข้าวังหลวง
ซอจังกึมกลับมาไม่ทันสมทบกับกึมยอง ดังนั้นจึงต้องกลับเข้าวังหลวงตามลำพัง
อุโมงค์ลับที่ใช้เป็นเส้นทางเข้าวังหลวงถูกปิดตาย ซอจังกึมถูกทหารองครักษ์จับตัวได้
พระเจ้าจุงจงทรงจัดงานเลี้ยงรับรองราชฑูตต้าหมิง เรื่องที่ซอจังกึมลอบออกจากวังรู้ถึงหูนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยว
นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวลงโทษซอจังกึมโดยจะขับไล่นางออกจากวังหลวง
ส่วนชองซังกุงและคนอื่นๆถูกลดขั้น ทุกคนต่างพากันร้องขอความเห็นใจให้ซอจังกึม
แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ซอจังกึมถูกขับไล่ออกจากวังหลวง ฮันซังกุง
ทำใจไม่ได้ที่เห็นซอจังกึมต้องจากไป ดังนั้นจึงพูดออกมาว่าชีวิตของซอจังกึมเหมือนกับเพื่อนรักคนหนึ่งของนาง
คิดจะช่วยเหลือ แต่แล้วก็ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้เลย
เยินเซ็งร้องขอความเห็นใจจากชองซังกุง
แม้ว่าชองซังกุงและฮันซังกุงจะเห็นใจซอจังกึมก็ตาม แต่ก็ต้องให้นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวตัดสินใจ
ในที่สุดซอจังกึมก็ถูกลงโทษให้ไปทำงานในสวน แม้ว่าจะรักษาฐานะนางกำนัลไว้ได้
แต่ก็ยากที่จะกลับเข้าวังหลวงอีกครั้ง
หลังจากที่ซอจังกึมไปทำงานในสวนแล้ว
นางพบว่าทุกคนพากันเกียจคร้านไม่ยอมทำสวนปลูกผัก สร้างความโกรธให้ชองอุนแป๊ดซึ่งเป็นคนดูแลเป็นอันมาก
วันหนึ่ง นางกำนัลคนหนึ่งได้รับพิษเข้าไป ชองอุนแป๊ดช่วยฝังเข็มรักษาให้นางกำนัลนางนั้น
ในเวลานี้เองซอจังกึมถึงรู้ว่าที่แท้ชองอุนแป๊ดเป็นหมอหลวง ชองอุนแป๊ดเตือนสติซอจังกึมว่าที่แห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ที่น่าอยู่เท่าใดนัก
เพราะที่นี่เป็นสถานที่สำหรับคนสิ้นหวัง
มินจุงโฮเก็บรักษาปิ่นเงินของซอจังกึมไว้เป็นอย่างดี
โดยสั่งให้คนตามหานางให้พบ ซอจังกึมนำต้นกล้าสมุนไพรมาปลูก และได้พบกับดังดึ้กดูเข้า
ซอจังกึมถึงรู้ว่าเวลานี้นางกำนัลในวังต่างวุ่นวายอยู่กับการแข่งขันทำของเสวยให้ฮ่องเต้
ซอจังกึมเศร้าโศกเสียใจมากที่ไม่มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขัน ต่อมา
ซอจังกึมขอความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรต่างๆจากชองอุนแป๊ด จากนั้นก็ศึกษาหาความรู้ด้วยตัวเอง
ไป๋เปิ่นเป็นสมุนไพรชั้นเลิศที่มีสรรพคุณล้นเหลือนั้น เนื่องจากหายากจึงมีราคาแพง
นางพยายามปลูกอยู่หลายครั้ง แต่นางก็ต้องพบกับล้มเหลวทุกครั้ง
จะอย่างไรก็ตามนางก็ปฏิญาณว่าจะปลูกให้ได้
ตอนที่ 10
ซอจังกึมใช้ความอดทนและมุมานะพยายามอย่างมากจนสามารถเพาะเลี้ยงต้นกล้าสมุนไพร
ไป๋เปิ่นได้สำเร็จ ชองอุนแป๊ดเข้าวังหลวงและได้พบกับเยินเซ็ง เยินเซ็งไหว้วานให้ชองอุนแป๊ดนำจดหมายของนางไปมอบให้ซอจังกึม
เนื้อความในจดหมายมีว่าจะพยายามจนสุดความสามารถเพื่อให้ชองซังกุงรับซอจังกึมกลับเข้าวังหลวงอีกครั้ง
นึกไม่ถึงว่าเพียงคืนเดียวเท่านั้นต้นกล้าสมุนไพรไป๋เปิ่นถูกทำลายลงจนหมดสิ้น
ชองอุนแป๊ดและซอจังกึมต่างพากันซุ่มดูว่าใครเป็นมือดีที่ทำลายต้นกล้า
โดยที่ทั้งสองไม่ได้นัดหมายกันมาก่อน ในที่สุด ชองอุนแป๊ดก็จับตัวคนที่ทำลายต้นกล้าได้คาหนังคาเขา
ชองอุนแป๊ดถามคนร้ายว่าเหตุใดจึงมาทำลายต้นกล้า ที่แท้มีสาเหตุเกี่ยวพันกับผลประโยชน์มหาศาลนั่นเอง
ซอจังกึมไปที่เรือนพันธุ์ไม้เพื่อนำพันธุ์ไม้กลับมาปลูกใหม่และได้พบกับกึมยองเข้าโดยบังเอิญ
กึมยองขอโทษซอจังกึม จากนั้นได้มอบจดหมายที่เยินเซ็งเขียนถึงมอบให้นาง
ชองอุนแป๊ดเล่าเรื่องที่เพาะเลี้ยงต้นกล้าไป๋เปิ่นสำเร็จให้เกากงฟัง
โดยจะถอนต้นกล้าขึ้นมานำไปประกาศให้ทุกคนล่วงรู้ แต่นึกไม่ถึงว่าทุกอย่างอยู่ในความเห็นชอบของเกากง
ความดีความชอบครั้งนี้ซอจังกึม ก็มีส่วนได้รับความดีความชอบนี้ด้วยเหมือนกัน
เมื่อเรื่องนี้รู้ถึงวังหลวง ซอจังกึมก็จะมีโอกาสได้กลับเข้าวังหลวงอีกครั้ง
และยังทันเข้าร่วมแข่งขันทำของเสวยถวายฮ่องเต้อีกด้วย
ชองอุนแป๊ดให้ซอจังกึมนำจดหมายของตนไปมอบให้อาจารย์ใหญ่หอบัณฑิต
นึกไม่ถึงว่าได้พบกับมินจุงโฮ หลังจากที่มินจุงโฮอ่านเนื้อความในจดหมายแล้วถึงรู้ว่าชองอุนแป๊ดหวังว่าหอบัณฑิตจะอนุญาตให้ซอจังกึมอ่านหนังสือของหอบัณฑิต
เนื้อความในจดหมายยังได้กล่าวถึงความฉลาดและความสามารถของซอจังกึมอีกด้วย
อีกเจ็ดวันก็ถึงวันแข่งขันทำของเสวยถวายฮ่องเต้ ชองซังกุงให้กำลังใจซอจังกึมให้นางเตรียมตัวให้ดี
กึมยองนำหนังสือมาให้ซอจังกึมอ่าน นางกำนัลฝ่ายในหลูจะลาออกจากราชการ
ฮองเฮาจึงทรงรับสั่งให้นางกำนัลฝ่ายในหลูออกข้อสอบ การแข่งขันจะต้องมีการสอบข้อเขียน
ผู้ที่ตอบคำถามได้ก่อนก็จะมีสิทธิ์เลือกวัตถุดิบที่ใช้ทำของเสวยถวายฮ่องเต้ |