ตอนที่ 12

เยินเซ็งและยองโนถูกจัดให้พักห้องเดียวกัน แต่ทั้งสองมักจะมีปากเสียงกันอยู่เสมอ ในที่สุด ชองซังกุงก็สั่งให้ทั้งสองแยกห้องกันอยู่ ซอจังกึมพักอยู่ห้องเดียวกับเยินเซ็ง ส่วนยองโนนั้นพักอยู่ห้องเดียวกับกึมยอง ฮันซังกุงมาหาซอจังกึม จากนั้น นางก็มอบมีดที่ใช้ประกอบอาหารเล่มหนึ่งให้ซอจังกึม ฮันซังกุงกล่าวกับซอจังกึมว่ามีดประกอบอาหารเล่มนี้เป็นของเพื่อนรักของนาง เนื่องจากซอจังกึมคล้ายกับเพื่อนรักของนาง ดังนั้นจึงตัดสินใจมอบมีดประกอบอาหารเล่มนี้ให้ซอจังกึมเอาไว้ใช้ ซอจังกึมกลับไปเยี่ยมเจียงเต๋อจิ่ว จากนั้น นางก็ไปเซ่นไหว้ดวงวิญญาณปักเมียงยอ ซอจังกึมนึกถึงคำพูดที่ปักเมียงยอพูดไว้ก่อนสิ้นใจ ดังนั้นจึงตัดสินใจไปห้องเครื่องหลวงเพื่อหาตำราอาหารตามคำสั่งเสียของปักเมียงยอ

เนื่องจากกึมยองชนะเลิศการแข่งขันทำของเสวยถวายฮ่องเต้ ดังนั้นนางจึงได้เลื่อนชั้นขึ้นเป็นนางกำนัลต้นเครื่องอันดับหนึ่ง มีสิทธิ์เข้าห้องเครื่องที่ใช้ทำของเสวยสำหรับฮ่องเต้ได้ทุกเมื่อ นางกำนัลฝึกหัดที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นนางกำนัลต้นเครื่องนั้นเริ่มต้นบทเรียนสำหรับทำของเสวยสำหรับฮ่องเต้ ฮันซังกุงสอนซอจังกึมหั่นผัก ผู้หญิงที่ใช้มีดทำร้ายมินจุงโฮถูกจับตัวได้ ผู้หญิงนางนั้นกล่าวว่าในเวลานั้นน่าจะฆ่าผู้หญิงที่อุ้มไก่ทองไว้ให้ตาย มินจุงโฮได้ยินเช่นนั้นจึงรีบรุดไปที่ตลาดขายไก่เพื่อสืบหาเบาะแสของซอจังกึม

ซอจังกึมเดินทางมาที่บ้านของดังดึ้กดู จากนั้นได้สอบถามเบาะแสซอจังกึมจากนาง มินจุงโฮนำปิ่นเงินออกมา ดังดึ้กดูไม่รู้ว่ามินจุงโฮมีเจตนาอย่างไร ดังนั้นจึงสมอ้างว่านางเป็นคนที่เคยช่วยชีวิตมินจุงโฮไว้ มินจุงโฮทดสอบดังดึ้กดูอยู่นานจนรู้ว่านางสมอ้าง พระเจ้าจุงจงทรงออกล่าสัตว์เร็วกว่าที่กำหนดไว้ห้าวัน ทำให้นางกำนัลต้นเครื่องที่รับผิดชอบทำของเสวยถวายฮ่องเต้จะต้องร่วมเดินทางไปด้วย

ขณะที่เถียวฟางและนางกำนัลต้นเครื่องกำลังทำของเสวยถวายฮ่องเต้อยู่นั่นเอง นึกไม่ถึงว่าไม่ทันระวังใส่วัตถุดิบที่มีพิษลงไปด้วย ก่อนที่จะนำของเสวยขึ้นถวายฮ่องเต้นั้น จะต้องชิมและตรวจสอบเสียก่อน ผลปรากฏว่าทั้งสองหมดสติไปด้วยกันทั้งคู่ ฮันซังกุงตรวจสอบของเสวย จึงพลอยได้รับพิษไปด้วย แต่โชคดีได้รับพิษเพียงเล็กน้อยเท่านั้น กึมยองและซอจังกึมต้องทำของเสวยขึ้นใหม่เพื่อถวายพระเจ้าจุงจง พระเจ้าจุงจงทรงปรารภออกว่าอยากเสวยบะหมี่เย็น ซอจังกึมนึกถึงน้ำแร่บนภูเขา โดยจะนำน้ำแร่บนภูเขามาทำน้ำแกง ขุนนางที่ตามเสด็จพบว่าของเสวยสำหรับฮ่องเต้นั้นนางกำนัลต้นเครื่องเป็นคนทำถวาย ถ้าหากว่าฮ่องเต้ทรงไม่พอพระทัยขึ้นมา กึมยองและซอจังกึมจะต้องได้รับโทษอย่างหนัก

ตอนที่ 13

หลังจากที่พระเจ้าจุงจงเสด็จกลับจากล่าสัตว์แล้วก็ทรงขึ้นโต๊ะเสวย พระองค์ทรงชมบะหมี่เย็นมีรสชาติดี หลังจากที่ฮันซังกุงฟื้นได้สติขึ้นมาแล้วรู้ว่าซอจังกึมใช้น้ำแร่บนภูเขามาทำน้ำแกงของบะหมี่เย็น นางจึงออกปากชมซอจังกึมและกึมยองว่าแก้ไขสถานการณ์ได้ดี กึมยองได้พบกับมินจุงโฮ ที่แท้ทั้งมินจุงโฮและกึมยองรู้จักกันมาตั้งแต่ยังเล็ก กึมยองชื่นชมมินจุงโฮมาโดยตลอด กลางดึก ซอจังกึมนั่งเขียนอักษรที่ศาลาริมน้ำตามลำพัง และได้พบกับมินจุงโฮในที่สุด นึกไม่ถึงว่ากึมยองมาพบเห็นเหตุการณ์เข้า ทำให้กึมยองรู้ว่าซอจังกึมและมินจุงโฮรู้จักกันมาก่อน เถียวฟางเลินเล่อขณะทำของเสวยถวายฮ่องเต้ ดังนั้นจึงได้รับโทษ ทำให้ครัวหลวงขาดคนทำงาน ซอจังกึมจึงถูกสั่งให้ไปทำงานแทนเถียวฟางไปพลางก่อน

โอดึมโฮนำยันต์ไปใส่ในของเสวย เพื่อให้ทารกในครรภ์ฮองเฮาเป็นหญิง แชซังกุงสั่งกึมยองนำยันต์ไปใส่ในของเสวย แต่กึมยองกลับปฏิเสธ เนื่องจากกึมยองปฏิเสธคำสั่งของแชซังกุง ดังนั้นจึงถูกแชซังกุง ให้บทเรียนที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของนาง ซอจังกึมค้นหาตำราอาหารที่ปักเมียงยอเขียนขึ้นในครัวหลวง ต่อมา ซอจังกึมเข้าทำงานแทนเพื่อน กึมยองปวดท้องและร้องเสียงดังออกมานอกห้อง ซอจังกึมได้ยินเช่นนั้นจึงวิ่งไปดู แต่กลับถูกกึมยองไล่ออกมา

ซอจังกึมไปหาแชซังกุงโดยนางจะเข้าทำงานแทนกึมยองซึ่งไม่สบาย แต่นึกไม่ถึงว่ากลับไม่ได้รับอนุญาต ซอจังกึมกลับไม่สนใจ นางแอบเข้าไปในครัวหลวงโดยพลการ กึมยองเห็นซอจังกึมอยู่ในครัวหลวง จึงออกคำสั่งให้ซอจังกึมออกไป หลังจากที่ซอจังกึมออกไปแล้ว กึมยองก็นำยันต์ไปใส่ในของเสวยตามคำสั่งของแชซังกุง เยินเซ็งเกิดความสงสัยที่เห็นซอจังกึมมักจะไปทำงานแทนคนอื่น ดังนั้นจึงตัดสินใจสืบหาความจริง นึกไม่ถึงว่าเยินเซ็งเห็นกึมยองทำลับๆล่อๆเหมือนกำลังซุกซ่อนอะไรไว้ จากนั้นก็เห็นซอจังกึมเข้าไปค้นหาของในครัวหลวง เหตุการณ์ที่พบเห็นทำให้เยินเซ็งเกิดความสงสัยขึ้นมาว่าทั้งสองกำลังทำอะไรกันอยู่

เช้าวันรุ่งขึ้น เยินเซ็งได้สอบถามซอจังกึมว่าเข้าไปค้นหาอะไรในครัวหลวง จากนั้นนางก็บอกให้ซอจังกึมรู้ถึงเรื่องที่กึมยองซุกซ่อนอะไรบางอย่างไว้ในครัวหลวง ในขณะที่เยินเซ็งกำลังค้นหาของที่กึมยองซุกซ่อนอยู่นั้นเอง ซอจังกึมก็ค้นพบตำราอาหารที่ปักเมียงยอเขียนขึ้น ซอจังกึมรีบเก็บตำราอาหารนั้นและรีบออกจากครัวหลวงไปทันที เรื่องยันต์สะพัดไปทั่ว แชซังกุงไปหาซอจังกึมเพื่อให้นางเป็นแพะรับบาป ซอจังกึม พยายามแก้ตัวเพื่อให้พ้นข้อกล่าวหา แต่ก็ไร้ผล ชองซังกุงสั่งคุมขังซอจังกึมในโกดังเก็บของ นึกไม่ถึงว่าแชซังกุง กลับต้องการกำจัดซอจังกึม ก่อนที่เรื่องราวจะบานปลายไปกันใหญ่ แต่ชองซังกุงกลับต้องการให้สืบหาความจริงให้กระจ่างเสียก่อน

ตอนที่ 14

แชปันซุกรู้เรื่องยันต์ล้มหลวแล้ว แชซังกุงกำชับไม่ให้แชปันซุกนำเรื่องนี้ไปบอกโอดึมโฮ ชองซังกุงไปหาดังดึ้กดู โดยต้องการให้ดังดึ้กดูสืบเรื่องยันต์ว่าคนร้ายต้องการจะให้ร้ายใคร ดังดึ้กดูสองสามีภรรยานำยันต์ไปสอบถามนักพรต พบว่าตัวหนังสือที่ปรากฏอยู่บนยันต์นั้นให้ร้ายฮองเฮา ชองซังกุงตกใจมากเมื่อล่วงรู้เรื่องนี้ แชซังกุงเร่งเร้าให้ชองซังกุงรีบจัดการกับซอจังกึมโดยเร็ว นึกไม่ถึงว่าเยินเซ็งได้ยินคำสนทนาของซังกุงทั้งสองเข้าโดยบังเอิญ เยินเซ็งตัดสินใจเล่าเหตุการณ์ที่นางพบเห็นที่ครัวหลวงให้ชองซังกุงฟัง ชองซังกุงพากึมยองไปที่โกดังเก็บของเพื่อยืนยันความจริงกับซอจังกึม นึกไม่ถึงแม้ตายกึมยองก็ไม่ยอมปริปากพูด ซ้ำร้ายกลับป้ายความผิดให้ซอจังกึม ชองซังกุงรู้สึกว่าเรื่องนี้สลับซับซ้อน ดังนั้นจึงตัดสินใจส่งกึมยองและซอจังกึมขึ้นศาล ทันทีที่แชซังกุงล่วงรู้เรื่องนี้เข้าก็รีบอ้อนวอนขอความเห็นใจจากชองซังกุง นึกไม่ถึงว่าแชซังกุงหลุดปากพูดถึงเนื้อความที่ปรากฏบนยันต์ออกมา แชซังกุงกล่าวต่อไปว่าฮองเฮาใกล้คลอดแล้ว หากให้เรื่องนี้บานปลายออกไปจะไม่ดีด้วยกันทุกฝ่าย ชองซังกุงยืนกรานการตัดสินใจเดิมของนาง แชซังกุงเห็นเช่นนั้นจึงไปขอความช่วยเหลือจากนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยว นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวสั่งห้ามไม่ให้ชองซังกุงส่งซอจังกึมและกึมยองขึ้นศาล นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวขอเวลาหนึ่งวันสืบหาความจริง เรื่องนี้เองจึงทำให้ชองซังกุงและนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวมีปากเสียงทะเลาะกันขึ้นมาในที่สุด

แชปันซุกไปหาโอดึมโฮ โอดึมโฮส่งคนไปนัดแนะที่ศาลไว้ เพื่อให้เป็นผลร้ายต่อซอจังกึม ฮันซังกุงไปหาซอจังกึมที่ห้องหวังว่าตำราอาหารที่ซอจังกึมพบในครัวหลวงจะช่วยนางได้ นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยว เริ่มไม่พอใจชองซังกุงขึ้นมาแล้ว ดังนั้นจึงคิดตัดไฟแต่ต้นลม ชองซังกุงเห็นว่าจะรอช้าต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ดังนั้นจึงเร่งเร้าให้นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวรีบตัดสินใจโดยเร็ว

ฮันซังกุงแนะนำให้ซอจังกึมพูดความจริงออกมา ซอจังกึมกลับบอกว่านางไม่สามารถเปิดเผยความจริงออกมาได้ เนื่องจากนางเคยเป็นสาเหตุที่ทำให้พ่อแม่ต้องตาย ชองซังกุงเร่งเร้านางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยว นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวบอกให้ส่งซอจังกึมและกึมยองขึ้นศาล ชองซังกุงแปลกใจกับคำพูดของนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวเป็นอันมาก หลังจากที่ฮันซังกุงรู้ถึงการตัดสินใจของนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวแล้ว นางก็รีบไปหาชองซังกุง เกลี้ยกล่อมไม่ให้ส่งซอจังกึมไปขึ้นศาล เพราะรู้ดีว่าเมื่อถึงที่นั่นซอจังกึมจะต้องไม่รอดแน่

ตอนที่ 15

ชองซังกุงเกิดความลังเลว่าจะส่งซอจังกึมและกึมยองขึ้นศาลหลวงดีหรือไม่ เพื่อช่วยซอจังกึมเอาไว้ ดังนั้นจึงบอกให้ซอจังกึมยอมรับผิดต่อนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยว นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวกล่าวว่านางจะขับไล่ซอจังกึมออกจากวังหลวง แต่ชองซังกุงยืนกรานว่าถ้านางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวต้องการขับซอจังกึมออกจากวังหลวง กึมยองก็ต้องถูกขับออกจากวังหลวงเช่นเดียวกัน ผลปรากฏว่าทั้งซอจังกึมและกึมยองต่างถูกปล่อยเป็นอิสระทั้งคู่

ดังดึ้กดูถูกทหารองครักษ์จับตัวโดยสงสัยว่าอาหารที่ดังดึ้กดูทำให้หยวนจื่อนั้นมีปัญหา ทำให้หยวนจื่อเกิดอาการชาไปทั้งตัว ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ชองซังกุงนำเรื่องที่เกิดขึ้นไปปรึกษาพ่อครัวใหญ่ พ่อครัวใหญ่กล่าวว่าเนื่องจากหมอหลวงไม่สามารถวินิจฉัยสาเหตุของโรคได้ ดังนั้นจึงโยนความผิดให้ดังดึ้กดูว่าอาหารมีพิษ พระเจ้าจุงจงตรัสว่าในเวลานั้นได้ใช้เข็มทองตรวจสอบดูแล้ว แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ หมอหลวงทูลพระเจ้าจุงจงว่ามีพิษบางชนิดที่ไม่สามารถได้ด้วยเข็มทอง

ภรรยาดังดึ้กดูมาหาซอจังกึมเพื่อขอให้นางช่วยดังดึ้กดู จากนั้นได้มอบเห็ดดอกหนึ่งที่นำมาทำน้ำแกงให้ซอจังกึมดู ซอจังกึมนำเห็ดที่ได้จากภรรยาดังดึ้กดูไปสอบถามฮันซังกุงว่ามีพิษหรือไม่ ฮันซังกุงตอบซอจังกึมว่าเห็นชนิดนี้มีพิษ แต่ก็น้อยมาก ที่สำคัญเห็ดชนิดนี้ไม่ทำให้ร่างกายชาไปทั้งตัวได้ ที่ครัวหลวง ได้มีการทดสอบโดยนำพิษต่างๆใส่ลงไปในน้ำแกง จากนั้นใช้เข็มทองตรวจสอบ แต่กลับไม่มีอะไรผิดปกติ

ซอจังกึมต้องการช่วยดังดึ้กดู โดยรู้ว่าหยวนจื่อกินยี่โต้วโค่วเข้าไป นางไปหามินจุงโฮเพื่อขอยืมตำราแพทย์มาศึกษา ซอจังกึมพบว่าถ้าหากกินยี่โต้วโค่วมากเกินไปจะทำให้ร่างกายชาไปทั้งตัว นางสันนิษฐานว่าเมื่อผสมโสมเข้าไปแล้วก็จะทำให้พิษในยี่โต้วโค่วทวีความรุนแรงขึ้น ซอจังกึมต้องการพิสูจน์สมมติฐาน ดังนั้นจึงใช้ร่างกายของนางทดสอบ ผลปรากฏว่าสมมติฐานของนางถูกต้อง ดังดึ้กดูพ้นความผิดถูกปล่อยตัวเป็นอิสระ หลังจากที่หมอหลวงรักษาซอจังกึมแล้ว อาการของนางก็ดีขึ้นเป็นลำดับ ซอจังกึมช่วยชองซังกุงเตรียมงานวันเกิดให้นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยว ชองซังกุงสุขภาพไม่ดีนัก แต่ก็ยืนกรานว่าจะทำอาหารด้วยตัวเอง โดยให้ซอจังกึมคอยเป็นลูกมือทำน้ำแกงสำหรับหม้อไฟเท่านั้น

ตอนที่ 16

ชองซังกุงทำหม้อไฟเลี้ยงนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยว นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวรู้สึกว่ารสชาติน้ำแกงแปลกไปจนเกิดความไม่พอใจขึ้นมา ซอจังกึมขอให้กึมยองและเพื่อนนางกำนัลด้วยกันชิมน้ำแกง ทุกคนต่างกล่าวออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่าน้ำแกงเข้มข้นเกินไป ซอจังกึมจึงเติมน้ำตาลและเกลือลงไป นางพบว่าลิ้นไม่สามารถแยกรสชาติได้ น้ำแกงของนางต้องมีปัญหาแล้ว

ฮันซังกุงถามหมอถึงอาการป่วยของชองซังกุงถึงได้รู้ว่านางเป็นโรคไต เมื่อรู้เช่นนี้ฮันซังกุงจึงวางแผนโค่นล้มชองซังกุง ซอจังกึมคิดว่าการที่ลิ้นของนางไม่สามารถรับรู้รสชาติอาหารนั้นอาจจะมาจากตอนที่ร่างกายนางเหน็บชาไปทั้งตัวก็เป็นได้ ดังนั้นจึงไปหมอหลวงเพื่อรับการรักษา กระทั่งพบว่าอาการของหยวนจื่อดีขึ้นเป็นลำดับ ซอจังกึมบอกอาการหมอหลวงว่าประสาทการรับรู้รสชาติของนางกำลังมีปัญหา

มินจุงโฮให้ซอจังกึมยืมตำราแพทย์ จากนั้นเตือนนางว่าอย่าได้ลองใช้สมุนไพรผิดๆถูกๆ เพราะอาจมีอันตรายถึงชีวิตได้ แชปันซุกมาหาโอดึมโฮหวังว่าโอดึมโฮจะช่วยให้แชซังกุงได้ตำแหน่งซังกุงชั้นสูง นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวล่วงรู้เจตนาของแชซังกุงเป็นอย่งดี ดังนั้นจึงบอกให้นางรอไปก่อน นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยว สั่งให้คนนำยาไปให้ชองซังกุง ชองซังกุงเองรู้ดีว่าเพราะเหตุใดนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวจึงต้องการสละตำแหน่ง

ชองซังกุงทำของเสวยถวายพระเจ้าจุงจงด้วยตัวนางเอง จากนั้นนางก็ทูลพระเจ้าจุงจงถึงเจตนาที่นางเข้าเฝ้า ชองซังกุงทูลพระเจ้าจุงจงถึงเรื่องซังกุงชั้นสูง พระเจ้าจุงจงทรงปฏิเสธโดยต้องการให้เป็นธรรมกับทุกฝ่าย ชองซังกุงเห็นเช่นนั้นจึงทูลเสนอพระเจ้าจุงจงให้มีการแข่งขันชิงตำแหน่งซังกุงชั้นสูง พระเจ้าจุงจงทรงเห็นด้วยเพราะยุติธรรมดี นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวและฮันซังกุงโกรธมากเมื่อรู้เรื่องนี้ ชองซังกุงกล่าวกับฮันซังกุงว่าการแข่งขันในครั้งนี้หวังว่าฮันซังกุงจะได้ตำแหน่งมาครอบครอง ฮันซังกุงไปขอความช่วยเหลือจากซอจังกึมให้ช่วยนางรับมือกับการแข่งขันในครั้งนี้ เพื่อให้สมตามความตั้งใจของชองซังกุง ซอจังกึมกล่าวกับฮันซังกุงว่านางไม่สามารถช่วยได้เนื่องจากประสาทการรับรู้รสชาติของนางเสียไป ฮันซังกุงและซอจังกึมพากันออกไปหาหมอ แต่นึกไม่ถึงว่ากลับไม่มีหมอคนใดสามารถรักษาให้ซอจังกึมได้ ฮันซังกุงให้กำลังใจซอจังกึมอย่าได้ท้อถอย ก่อนที่จะกลับเข้าวังหลวง ฮันซังกุงไปตลาด จากนั้นได้ซื้อปลาจากพ่อค้าที่ตาบอดทั้งสองข้าง

ตอนที่ 17

ฮันซังกุงซื้อปลาจากพ่อค้าขายปลาซึ่งตาบอดทั้งสองข้าง นางสังเกตว่าพ่อค้าปลาใช้มือจับปลาอย่างชำนาญ สิ่งที่นางเห็น ทำให้นางนึกถึงซอจังกึมขึ้นมา โดยใช้วิธีการอื่นให้ซอจังกึมสามารถรับรู้รสชาติอาหารได้ อย่างน้อยเป็นการทดแทนประสาทการรับรู้รสชาติที่หายไป ชองซังกุงต้องการให้แชซังกุงและฮันซังกุงเลือกนางกำนัลต้นเครื่อง เพื่อคอยเป็นลูกมือของพวกนางในการแข่งขัน แชซังกุงเลือกกึมยองเป็นลูกมือ ฮันซังกุงเลือกซอจังกึมเป็นลูกมือ

ซอจังกึมเกลี้ยกล่อมให้ฮันซังกุงเปลี่ยนความตั้งใจ แต่ฮันซังกุงกลับตอบซอจังกึมไปว่านางสามารถทำให้ซอจังกึมกลับมารับรู้รสชาติได้ แต่ก็ต้องอาศัยซอจังกึม ฮันซังกุงเริ่มต้นฝึกซอจังกึม โดยให้นางทำหม้อไฟกุ้ง แต่ไม่อนุญาตให้นางชิมแต่อย่างใด ผลปรากฏว่ารสชาติที่ได้ออกมากลมกล่อม ฮันซังกุงกล่าวชมเชยซอจังกึม แชซังกุงนำตำราอาหารชั้นสูงให้กึมยองโดยให้นางฝึกฝนให้ดี

แชซังกุงพบว่ายองโนและชางยาพกกันเล่นอย่างสนุกสนานอยู่ในห้องพัก ดังนั้นจึงสั่งยองโนให้ไปพักอยู่ห้องเดียวกับเยินเซ็งและซอจังกึม โดยกำชับให้ยองโนจับตาดูความเคลื่อนไหวของซอจังกึมให้ดีแล้วมารายงานให้นางรู้ ความเชื่อของชาวบ้านมีว่าถ้าซีอิ๊วเสียแสดงว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น นึกไม่ถึงว่ารสชาติของซีอิ๊วในวัง รสชาติเปลี่ยนไปหมด ชองซังกุงสั่งให้แชซังกุงและฮันซังกุงสืบหาสาเหตุให้พบว่ามีสาเหตุมาจากอะไร

แชซังกุงพากึมยองไปที่บ้านแชปันซุก โดยสอบถามถึงเรื่องเกลือที่ใช้ในวังหลวง แชปันซุกเปิดเผยว่าตนรู้เรื่องที่โอดึมโฮทุจริตเรื่องเกลือของราชสำนัก ฮันซังกุงและซอจังกึมได้พบกับดังดึ้กดูสองสามีภรรยา ดังดึ้กดูมอบเหล้าซึ่งผสมด้วยดอกไม้นานาชนิดให้ซอจังกึมเพื่อแสดงความขอบคุณนาง ฮันซังกุงและซอจังกึมพบว่าเกลือและของต่างๆไม่มีปัญหาแต่อย่างใด ต่อมาทั้งสองเห็นชาวบ้านพากันนำไหซีฮิ๊วไปฝังใต้ต้นไม้ เมื่อสอบถามชาวบ้านดูแล้วพบว่าการทำเช่นนี้จะทำให้ซีอิ๊วรสฃาติดีขึ้น ในที่สุดซอจังกึมก็พบทางออก

ตอนที่ 18

แชซังกุงไม่รู้สาเหตุที่แป้งถั่วเหลืองเสียได้อย่างไร แต่ด้วยความกลัวว่าจะเสียหน้าจึงพูดออกไปว่านางรู้วิธีที่จะทำให้แป้งถั่วเหลืองมีรสชาติดีขึ้น ชองซังกุงไปตรวจครัวหลวง นางสอนเยินเซ็งให้รู้ว่าอย่างไรเรียกว่าเกลือชั้นดี ชางยากล่าวว่าเกลือในห้องครัวใดก็ไม่เหมือนเกลือในครัวหลวงที่ขาวสะอาด ชองซังกุงได้ยินเช่นนั้นจึงไปตรวจสอบและพบว่าเกลือในห้องครัวอื่นเป็นเกลือชั้นเลว

แชซังกุงนำซีอิ๊วที่ทำจากแป้งถั่วเหลืองของชาวบ้านมาปรุงน้ำแกงนำขึ้นถวายพระเจ้าจุงจง พระเจ้าจุงจงทรงรู้สึกว่าแป้งถั่วเหลืองก่อนๆมีรสชาติดีกว่านี้ ซอจังกึมพบว่าพบว่าในวังหลวงมีสถานที่แห่งหนึ่งที่ซีอิ๊วแป้งถั่วเหลืองมีรสชาติดีมาก ในที่สุดก็พบเหตุผลที่ทำให้ซีอิ๊วแป้งถั่วเหลืองมีรสชาติดี ถ้าจะให้ซีอิ๊วแป้งถั่วเหลืองมีรสชาติดีต้องนำไหไปฝังไว้ใต้ต้นไม้ จะช่วยให้หมักได้เร็วและมีรสชาติดี ฮันซังกุงสั่งให้ซอจังกึมใช้ซีอิ๊วแป้งถั่วเหลืองปรุงน้ำแกงถวายพระเจ้าจุงจง พระเจ้าจุงจงทรงล่วงรู้เรื่องซีอิ๊วแป้งถั่วเหลือง พระองค์ถึงกับทรงชมเชยว่าซอจังกึมมีความสามารถมากเลยทีเดียว

ซอจังกึมไปหาชองอุนแป๊ด ขณะนั้นชองอุนแป๊ดกำลังค้นคว้าเรื่องการใช้เข็มผึ้งนำมาฝังเข็ม ซอจังกึมยินดีเป็นหนูทดลองให้ชองอุนแป๊ด แต่กลับถูกปฏิเสธ มินจุงโฮล่วงรู้เรื่องนี้เข้า จึงให้กำลังใจซอจังกึม กล้าเผชิญกับความจริง มินจุงโฮนำตำราแพทย์มาให้ซอจังกึมยืมอ่าน ซอจังกึมรู้ว่ามินจุงโฮเขียนกลอนให้กำลังใจนาง ทำให้นางปลาบปลื้มใจเป็นอันมาก

กึมยองรู้ว่าฮันซังกุงไม่อนุญาตให้ซอจังกึมชิมอาหารเมื่อปรุงเสร็จ แต่กลับสอนให้ซอจังกึมใช้ความชำนาญในการปรุงรสโดยไม่ต้องชิม แชซังกุงล่วงรู้จากปากหมอหลวงว่าซอจังกึมสูญเสียประสาทการรับรู้รสชาติอาหาร แชซังกุงกล่าวกับชองซังกุงว่านางรู้สึกว่าซอจังกึมจะได้รับชัยชนะในการแข่งขัน ในเวลาเดียวกันนางก็เปิดเผยเรื่องที่ซอจังกึมสูญเสียประสาทการรับรู้รสชาติอาหารให้ชองซังกุงรู้ด้วย ชองซังกุงทดสอบซอจังกึมว่าเป็นความจริงตามที่แชซังกุงบอกหรือไม่ เรื่องที่ซอจังกึมสูญเสียประสาทการรับรู้รสชาติอาหารถูกเปิดเผย แชซังกุงออกคำสั่งไม่ให้ซอจังกึมมาทำงานในครัวหลวงอีกต่อไป ฮันซังกุงออกหน้าปกป้องซอจังกึมโดยเดิมพันกับแชซังกุงให้ซอจังกึมปรุงอาหารให้ทุกคนกิน และให้ทุกคนลงความเห็นว่ารสชาติดีหรือไม่

ตอนที่ 19

แชซังกุงพูดกับกึมยองถึงเรื่องที่ซอจังกึมสูญเสียประสาทรับรู้รสชาติอาหาร ดังนั้นซอจังกึมจึงฝึกฝนการปรุงอาหารโดยไม่ต้องชิม แชซังกุงบอกกึมยองว่าอย่าได้เสียเวลาอีกต่อไป ซอจังกึมขอร้องชองอุนแป๊ดให้ใช้เข็มผึ้งทดสอบฝังเข็มกับนาง หลังจากที่ฝังเข็มไปแล้ว พบว่าที่ตัวซอจังกึมมีผื่นขึ้นเต็มไปหมด เพื่อผลของการรักษา ซอจังกึมตัดสินใจไม่กินยา ดังดึ้กดูนำตับหมูมาให้ซอจังกึมที่วังหลวงโดยบอกกับนางว่าตับหมูมีสรรพคุณในการรักษาเรื่องการรับรู้รส ซอจังกึมพบว่าตับหมูขมมาก จากนั้นนางก็ถามดังดึ้กดูว่าเนื้อปลาวาฬเป็นอย่างไร ดังดึ้กดูตอบนางว่าเนื้อปลาวาฬมีลักษณะคล้ายกับเนื้อวัว

แชปันซุกนำวิธีการปรุงเนื้อปลาวาฬมอบให้แชซังกุง จากนั้นก็กล่าวต่อไปว่าโอดึมโฮเริ่มไม่พอใจชองซังกุงขึ้นมาแล้ว ซอจังกึม,กึมยอง,ชองซังกุงและฮันซังกุงแยกกันปรุงเนื้อปลาวาฬ พระเจ้าจุงจงทรงโปรดรสชาติอาหารของซอจังกึม ซอจังกึมลองปรุงอาหารขึ้นมา จากนั้นนางก็ชิมดูพบว่าประสาทการรับรู้รสของนางหายเป็นปกติแล้ว แชซังกุงไม่พอใจที่ซอจังกึมได้รับคำชมเชยจากพระเจ้าจุงจง แม้ว่าแชซังกุงจะยอมรับว่าพ่ายแพ้ก็ตาม แต่นางก็เปิดเผยเรื่องที่ซอจังกึมสูญเสียประสาทการรับรู้รสให้ชองซังกุงรู้ ประสาทการรับรู้รสเป็นสิ่งสำคัญสำหรับคนทำอาหาร เมื่อซอจังกึมสูญเสียประสาทการรับรู้รส นางจึงไม่มีคุณสมบัติอยู่ในครัวหลวงอีกต่อไป สมควรจะไล่นางออกจากวังหลวง หากชองซังกุงไม่เชื่อจะทดสอบซอจังกึมดูก็ได้ ชองซังกุงได้ยินเช่นนั้นจึงรับปากตามคำขอของแชซังกุง

แชซังกุงจงใจกลั่นแกล้งซอจังกึมโดยให้นางชิมซีอิ๊วที่ทำจากกุ้งชนิดต่างๆกัน นึกไม่ถึงว่าซอจังกึมสามารถตอบได้ถูกต้องทุกชนิดโดยไม่ผิดเลย ซอจังกึมบอกกับทุกคนว่าประสาทการรับรู้รสของนางเป็นปกติดีแล้ว ชองซังกุงชมเชยซอจังกึมที่ไม่กลัวตายถึงได้กล้าใช้ตัวเองทดสอบถึงสาเหตุของโรคที่หยวนจื่อเป็น ดังนั้นจึงไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะไล่ซอจังกึมออกจากวังหลวง แชซังกุงโกรธมากแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

ซอจังกึมไปขอบคุณชองอุนแป๊ด จากนั้นก็ขอบคุณมินจุงโฮที่คอยให้กำลังใจนาง ซอจังกึมทำอาหารเลี้ยงขอบคุณคนทั้งสอง กึมยองกล่าวกับซอจังกึมว่านางดีใจที่เห็นซอจังกึมหายเป็นปกติ จากนั้นก็กล่าวต่อไปว่าซอจังกึมเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวที่สุด ซอจังกึมนำตำราแพทย์และอาหารไปให้มินจุงโฮ เพื่อแสดงให้เห็นว่านางหายเป็นปกติแล้ว



ตอนที่ 20

กึมยองกล่าวกับมินจุงโฮว่าระยะนี้นางรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ มินจุงโฮได้ยินเช่นนั้นจึงปลอบใจ นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวกราบทูลไทเฮาถึงเรื่องที่พระเจ้าจุงจงทรงก้าวก่ายการคัดเลือกซังกุงชั้นสูง พระเจ้าจุงจงทูลไทเฮาว่าการที่พระองค์ทรงเข้ามาข้องเกี่ยวนั้นเพราะต้องการได้คนที่มีความสามารถมากที่สุด ไทเฮาทรงมีรับสั่งให้จัดการแข่งขันคัดเลือกซังกุงขึ้นโดยพระองค์จะทรงเป็นกรรมการคัดเลือก หลังจากที่แชซังกุงรู้ว่าไทเฮาทรงเป็นกรรมการคัดเลือกแล้ว ยิ่งทำให้นางมั่นใจว่านางจะได้ตำแหน่งาครอบครอง เพราะนางเชื่อว่าไทเอาทรงเข้าข้างนางอย่างแน่นอน

ซอจังกึมคิดว่าต้องหาวัตถุดิบใหม่ๆมาปรุงอาหาร ดังนั้นจึงไปขอให้ดังดึ้กดูช่วย นึกไม่ถึงว่าดังดึ้กดูได้รับคำสั่งจากพระเจ้าจุงจงไปที่อารามหลวงดูแลซังกุงที่เคยเป็นแม่นมพระองค์มาก่อน ส่วนมินจุงโฮได้รับคำสั่งให้ไปสืบหาที่ซ่อนโสม และให้มีน้าที่พาหมอหลวงและดังดึ้กดูไปอารามหลวง ชองซังกุงประกาศว่าการคัดเลือกซังกุงชั้นสูงครั้งนี้นั้น ไทเฮาทรงออกข้อสอบหนึ่งข้อโดยให้นำวัตถุดิบที่ชาวบ้านไม่กินกันนำมาทำเป็นวัตถุดิบที่ใช้ประกอบอาหาร จะทำปรุงเป็นน้ำแกงหรืออาหารอื่นใดก็ได้ทั้งนั้น การที่ไทเฮาทรงออกข้อสอบเช่นนี้นั้นเพราะพระองค์ทรงอยากรู้ชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้าน

กึมยองใช้ครีบปลาดองเป็นวัตถุดิบ ส่วนซอจังกึมใช้บ๊วยดองเป็นวัตถุดิบ แต่นึกไม่ถึงว่าทั้งสองคิดใช้กระดูกวัวตุ๋นทำเป็นน้ำแกงด้วยกันทั้งคู่ แต่ตลาดกลับไม่มีกระดูกวัวขาย กึมยองต้องการได้กระดูกวัว และมีเวลาพอที่จะตุ๋นน้ำแกง ดังนั้นจึงไปที่ร้านชำและเนื้อวัว ซอจังกึมต้องการได้วัตถุดิบที่ดี ดังนั้นจึงตัดสินใจรอจนถึงวันรุ่งขึ้นค่อยกลับวังหลวง ซอจังกึมกลับไม่กังวลเรื่องเวลาในการตุ๋นน้ำแกง เนื่องจากนางมีวิธีการที่สามารถฃดเชยเวลาที่สูญเสียไป ดังนั้นจึงบอกให้ฮันซังกุงไม่ต้องกังวลเรื่องนี้

ไทเฮาทรงมีความเห็นว่าอาหารทั้งสองชนิดสูสีกันมาก หลังจากที่ไทเฮาทรงชิมน้ำแกงที่ตุ๋นจากกระดูกวัวแล้ว ก็ตัดสินให้แชซังกุงชนะเลิศในการแข่งขันรอบแรกนี้ ฮันซังกุงอบรมสั่งสอนซอจังกึม ที่แท้ขณะที่ตุ๋นกระดูกวัวนั้น ซอจังกึมได้ใส่นมวัวลงไปด้วย ฮันซังกุงกล่าวว่าเนื่องจากซอจังกึมต้องการชนะจึงลืมกฏที่ตั้งไว้ ดังนั้นจึงสั่งให้ซอจังกึมไปปฏิบัติแม่นมหลวงซึ่งเคยเลี้ยงดูฮ่องเต้มาก่อน โดยไม่ให้นางเป็นผู้ช่วยอีกต่อไป