ตอนที่ 22

ดังดึ้กดูและภรรยาพบพ่อค้าขายปลา ภรรยาดังดึ้กดูอาสานำของทะเลไปให้ซอจังกึม แชซังกุง และกึมยองตระเตรียมวัตถุดิบที่จะใช้ในการแข่งขัน ส่วนมินซังกุง,ชางยาและเยินเซิงต่างพากันเตรียมของที่ใช้ในการแข่งขันให้ซอจังกึม ซอจังกึมขอให้เยินเซ็งเป็นลูกมือให้นาง กึมยองและซอจังกึมต่างต้องทำของเสวยถวายในวันคล้ายวันประสูติของไทเฮา ทั้งสองต้องแสดงความสามารถอย่างเต็มที่เพื่อเป็นแม่ครัวอันดับหนึ่งของวังหลวง

กึมยองใช้เมล็ดผลไม้ห้าชนิดต้มกับข้าวต้ม ซึ่งสามารถเรียกน้ำย่อยได้เป็นอย่างดี ไทเฮาทรงตัดสินให้กึมยองเป็นฝ่ายชนะในรอบแรก ของเสวยจานที่สอง แชซังกุงและซอจังกึมนำขึ้นถวายไทเฮาพร้อมกัน แชซังกุงนำหนังปลามาม้วนทำเป็นของเสวยถวายไทเฮาซึ่งมีรสชาติกลมกล่อมเป็นอันมาก แชซังกุงเป็นฝ่ายชนะ ทำให้ซอจังกึมต้องพายแพ้อีกรอบหนึ่ง

ซอจังกึมพ่ายแพ้ถึงสอบรอบด้วยกัน ทำให้เยินเซ็งเกิดความกังวล ถึงแม้จะพ่ายแพ้ ซอจังกึมก็ต้องแข่งขันต่อไป ซอจังกึมปรุงเนื้อปลาผักสด โดยมีกระเทียมโทนผสมกับซีอิ๊วซึ่งผสมอย่างดีเป็นเครื่องเคียง ไทเฮาทรงโปรดปรานและตรัสชมฝีมือซอจังกึม ทำให้การแข่งขันรอบนี้ ซอจังกึมเป็นฝ่ายชนะ แต่น่าเสียดายที่ไทเฮาทรงพบว่าฮันซังกุงหายตัวไป ไทเฮาทรงตรัสออกมาว่าการแข่งขันรู้ผลแพ้ชนะแล้ว ไม่ต้องแข่งกันต่อไปอีก พระเจ้าจุงจงและฮองเฮาทรงเห็นว่าเป็นวันคล้ายวันประสูติของไทเฮา ไม่ควรจะทำให้เสียงาน ทั้งสองพระองค์ต่างเห็นว่าการแข่งขันควรดำเนินต่อไป แต่น่าเสียดายที่การแข่งขันในรอบที่สี่ ซอจังกึมกลับพ่ายแพ้

ฮันซังกุงถูกขังอยู่ในโกดังแห่งหนึ่ง นางพบว่าประตูไม่ได้ถูกปิดตาย ดังนั้นจึงสามารถออกมาจากโกดังได้ บังเอิญมินจุงโฮผ่านมาพอดี มินจุงโฮสั่งให้คนส่งฮันซังกุงกลับเข้าวังหลวง เยินเซ็งตื่นเต้นมากจนไม่สามารถควบคุมสมาธิเอาไว้ได้ ซอจังกึมเห็นเช่นนั้นจึงขอแรงจากเยินเซ็ง ซอจังกึมนำของเสวยจานที่ห้าขึ้นถวาย ไทเฮาทรงตรัสชมซอจังกึมที่รู้จักนำหาวัตถุดิบมาใช้งาน ทันใดนั้นเอง ฮันซังกุงก็กลับเข้ามาถึงวังหลวง บรรดานางกำนัลฝ่ายในและนางกำนัลต้นเครื่องทั้งหลายต่างเรียกให้ฮันซังกุงเตรียมตัวลงแข่งขัน นึกไม่ถึงว่าฮันซังกุง กลับกล่าวกับทุกคนว่าการแข่งขันครั้งนี้ปล่อยให้เป็นฝีมือซอจังกึม ให้นางแข่งขันต่อไปจนกว่าจะรู้ผลแพ้ชนะ ต่อมา ซอจังกึมนำข้าวปั้นกับผัก ทุกคนต่างออกปากชมเป็นเสียงเดียวกันว่ารสชาติดีมาก ทำให้รอบนี้ซอจังกึมเป็นฝ่ายชนะ ทำให้นางมีคะแนนเสมอกับแชซังกุง

ตอนที่ 23

รอบสุดท้ายเป็นการแข่งขันทำของหวาน ซอจังกึมนำผลบ๊วยที่โตบนภูเขาขึ้นถวาย จากนั้นนางก็กล่าวออกมาว่าอาหารจานนี้เป็นอาหารชั้นเลิศที่สุดของนาง ซอจังกึมเล่าเรื่องที่แม่ของนางกินผลบ๊วยก่อนที่จะสิ้นใจให้ทุกคนฟัง พระเจ้าจุงจงทรงซาบซึ้งกับเรื่องราวที่ซอจังกึมเล่า พระองค์ทรงตรัสชมเชยซอจังกึมว่านางมีคุณสมบัติเป็นแม่ครัวหลวง ไทเฮาทรงล่วงรู้ถึงเจตนาของพระเจ้าจุงจง แต่พระนางก็ไม่รู้ว่าจะตัดสินอย่างไร ขณะที่ไทเฮาทรงกำลังลำบากพระทัยอยู่นั่นเอง ฮองเฮาทรงเสนอให้เชิญฮันซังกุงมาก่อนค่อยตัดสิน ไทเฮาทรงเคารพการตัดสินพระทัยของพระเจ้าจุงจง ผลการแข่งขันปรากฏว่าฮันซังกุงเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ ฮันซังกุงทูลว่านางจะฝึกนางกำนัลต้นเครื่องให้มีความสามารถทุกคน ซอจังกึมดีใจถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เมื่อฮันซังกุงได้รับเลือกให้เป็นนางกำนัลฝ่ายในชั้นสูง แชซังกุงไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ นางรู้สึกเคียดแค้นเป็นอันมาก ซอจังกึมขอบคุณเยินเซ็งที่ช่วยเหลือนางจนถึงที่สุด มินจุงโฮมาหาสีฉางจิน จากนั้นได้กล่าวชมเชยและเลื่อมใสในความสามารถของนางเป็นอันมาก

มินจุงโฮนำตัวคนร้ายที่จับตัวฮันซังกุงไปคุมขังไปขึ้นศาลไต่ศาล หลังจากที่ศาลได้ไต่สวนแล้วพบว่าข้อเท็จจริงไม่ตรงกัน ดังนั้นจึงขอร้องให้เจ้าหน้าที่ไต่สวนทำการไต่สวนใหม่ นึกไม่ถึงว่ามินจุงโฮกลับถูกสอนมวย เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้มินจุงโฮเกิดความสงสัยขึ้นมา ดังดึ้กดูพบกับมินจุงโฮ มินจุงโฮถามเหตุการณ์ที่ฮันซังกุงถูกจับตัวไปจากดังดึ้กดู ดังดึ้กดูพามินจุงโฮไปที่หอคณิกาเพื่อสืบหาความจริง ในเวลานี้เอง มินจุงโฮถึงรู้ว่าแชปันซุกและโอดึมโฮมักจะมาที่หอคณิกาอยู่เป็นประจำ ซึ่งทั้งสองมีท่าทางที่สนิทสนมกันมาก

โอดึมโฮกล่าวว่าไม่สามารถทำให้คนของตนได้ครอบครองตำแหน่งนางกำนัลฝ่ายในชั้นสูง ทำให้แชปันซุกต้องสูญเสียรายได้มหาศาล ชองซังกุงสุขภาพย่ำแย่ นางจึงทูลขอลาออกจากราชการต่อไทเฮา อีกสามวันจะมีพิธีแต่งตั้งนางกำนัลฝ่ายในชั้นสูงคนใหม่ แชซังกุงทำใจไม่ได้ที่ตนไมได้ตำแหน่งนี้มาครอบครอง แชซังกุงเรียกบรรดานางกำนัลฝ่ายในทั้งหลายมาพบโดยขอให้พวกนางเสนอชื่อนางเป็นนางกำนัลฝ่ายในชั้นสูง เยินเซ็งปรนนิบัติชองซังกุงซึ่งกำลังป่วยหนัก นางทำใจไม่ได้ที่จะต้องสูญเสียชองซังกุงไป

ตอนที่ 24

ชองซังกุงเรียกฮันซังกุงมาพบ ชองซังกุงได้อบรมสั่งสอนถึงการวางตัวเมื่อต้องอยู่ในตำแหน่งนางกำนัลฝ่ายในชั้นสูง จากนั้นได้ขอร้องให้นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวช่วยดูและคอยให้คำแนะนำแก่ฮันซังกุง จากนั้นได้เตือนให้แชซังกุงให้ล้มเลิกความคิดเอาชนะเสียที วันแต่งตั้งนางกำนัลฝ่ายในชั้นสูงอย่างเป็นทางการใกล้เข้ามาทุกที บรรดานางกำนัลต่างพากันมาประชุมกันอย่างพร้อมเพรียงตามที่นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวนัดหมายเอาไว้ ทุกคนลงความเห็นว่าจะไม่เข้าร่วมพิธี โดยขอให้นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวทูลไทเฮาว่าฮันซังกุงไม่มีคุณสมบัติเป็นนางกำนัลฝ่ายในชั้นสูง ทุกคนไม่สามารถยอมรับนางได้ มินจุงโฮแอบนำเรื่องที่เหล่าบรรดานางกำนัลทั้งหลายซ่องสุมนัดแนะกันไปบอกชองซังกุง ชองซังกุงรีบรุดไปยังสถานที่ที่เหล่าบรรดานางกำนัลทั้งหลายประชุมกัน เมื่อเห็นความโกลาหลที่เกิดขึ้น ทำให้ชองซังกุงถึงกับเป็นลมหมดสติไป

ชองซังกุงถูกพากลับห้องพัก ยุนปักเกมาหาชองซังกุง นางได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ให้พาแชซังกุง ออกจากวังหลวง ฮันซังกุงยินดีออกจากวังหลวงเพื่อดูแลปรนนิบัติชองซังกุง ชองซังกุงปฏิเสธความหวังดีของฮันซังกุง ฮันซังกุงสั่งให้ซอจังกึมและเยินเซ็งไปดูแลปรนนิบัติชองซังกุง นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวหยั่งเชิงเพื่อให้ไทเฮาถอนรับสั่งแต่งตั้งฮันซังกุงเป็นนางกำนัลฝ่ายในชั้นสูง นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวทูลไทเฮาว่าบรรดานางกำนัลต่างไม่พอใจในชาติกำเนิดอันต่ำต้อยของฮันซังกุง ฮองเฮาทรงกริ้วมากเมื่อทรงได้ยินเช่นนั้น ฮองเฮาทรงรับสั่งออกมาว่าจะลงโทษทุกคนที่ไม่เห็นด้วยกับการตัดสินพระทัยของไทเฮา ไทเฮาทรงรับสั่งออกมาว่าพระองค์ทรงเข้าใจความรู้สึกของทุกคนเป็นอย่างดี การแข่งขันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดไว้

ซอจังกึมดูแลปรนนิบัติชองซังกุงเป็นอย่างดี นางนึกถึงเมื่อสมัยที่ยังเป็นเด็กซึ่งอาศัยอยู่กับชองซังกุง ชองซังกุงกล่าวว่าหลังจากที่ฮันซังกุงสูญเสียเพื่อนรักไปแล้ว อุปนิสัยของนางก็เปลี่ยนไปกลายเป็นคนเงียบๆเก็บเนื้อเก็บตัว จากนั้นก็กำชับซอจังกึมให้สนับสนุนและคอยเป็นกำลังใจให้ฮันซังกุง

ตอนที่ 25

บรรดานางกำนัลทั้งหลายต่างไม่พอใจที่ฮันซังกุงได้เป็นนางกำนัลฝ่ายในชั้นสูง ดังนั้นพวกนางจึงพากันหยุดงานประท้วง มีเพียงมินซังกุงและชางยาเท่านั้นที่แอบให้ความช่วยเหลือฮันซังกุง ฮันซังกุงทำของเสวยถวายฮ่องเต้ แต่กลับถูกนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวขัดขวาง นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวกราบทูลพระเจ้าจุงจงว่าชองซังกุงป่วยหนักจึงต้องออกจากวังหลวงไป พระเจ้าจุงจงทรงมีรับสั่งให้หมอหลวงรักษาชองซังกุง หลังจากที่หมอหลวงทำการรักษาแล้วพบว่าชองซังกุงสิ้นใจไปในขณะที่นางกำลังหลับ เยินเซ็งเสียใจมากกับการตายของชองซังกุง ซอจังกึมตัดสินใจนำกระดูกของชองซังกุงไปโปรยบนภูเขา เพื่อให้สมความตั้งใจของนาง

ซอจังกึมทำอาหารให้ฮันซังกุง แต่นึกไม่ถึงว่านางกลับไม่ยอมกิน ทันใดนั้นเอง ยุนปักเกก็เข้ามาบอกฮันซังกุงว่าหลังคาโกดังเก็บของสำหรับทำของเสวยฮ่องเต้เกิดรอยรั่วขึ้นมา ขอให้นางไปตรวจว่าเสียหายมากน้อยเพียงใด นึกไม่ถึงว่าไม่มีของเสียหายเลยแม้แต่น้อย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ฮันซังกุงขาดประชุม ดังนั้นจึงถูกครัวหลวงใหญ่ตำหนิเป็นการใหญ่

ฮันซังกุงมีท่าทางที่ท้อแท้หมดอาลัยตายอยาก ซอจังกึมเห็นเช่นนั้นจึงเกิดความกังวลขึ้นมา ซอจังกึมเตือนฮันซังกุงให้แสดงอำนาจให้ทุกคนเกรงกลัวบ้าง ซอจังกึมแนะนำให้ฮันซังกุงเรียกประชุมนางกำนัลทั้งหลายเพื่อปรึกษาหารือเรื่องงานวันเกิดของซูหยวนเหนียงเหนียง แชซังกุงและนางกำนัลทั้งหลายประชุมกัน ทุกคนต่างยืนยันความคิดของตนโดยจะไม่เข้าร่วมงาน ฮันซังกุงรายงานต่อครัวหลวงใหญ่ว่านางกำนัลทั้งหลายไม่ให้ความร่วมมือ ขอให้ครัวหลวงใหญ่อนุญาตให้หาคนมารับผิดชอบงานนี้ ในเวลานี้เองครัวหลวงใหญ่ถึงรู้ว่านางกำนัลทั้งหลายต่างไม่ยอมรับฮันซังกุง ครัวหลวงใหญ่ไปซักถามเอาความจริงจากนางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยว แต่นึกไม่ถึงว่านางกลับขอร้องให้ครัวหลวงใหญ่สั่งให้ฮันซังกุงหลีกทางให้นาง

ตอนที่ 26

มินจุงโฮสืบพบว่าแชปันซุกขนเครื่องราชบรรณาการจำนวนมากเข้าวังหลวง ในที่สุดมินจุงโฮก็รู้ว่าแชปันซุกและโอดึมโฮมีผลประโยชน์ร่วมกัน มินจุงโฮเกรงว่าจะเดือดร้อนถึงนางกำนัลคนอื่นๆ ดังนั้นจึงบอกฮันซังกุงว่าจะไม่ร่วมงานฉลองของซูหยวนเหนียงเหนียงวันพรุ่งนี้ ฮันซังกุงตำหนิบรรดานางกำนัลทั้งหลายที่พากันประชุมเรื่องการจัดงานอยู่ นึกไม่ถึงว่านางกำนัลทั้งหลายต่างเรียกร้องให้ฮันซังกุงสละตำแหน่ง ฮันซังกุง ต้องการทูลสละตำแหน่งกับไทเฮา ซอจังกึมคัดค้านไม่เห็นด้วยที่ฮันซังกุงจะทำเช่นนั้น ซอจังกึมกล่าวว่าถ้าหากฮันซังกุงสละตำแหน่งจริง ต่อไปก็จะไม่ได้พบหน้านางอีก ฮันซังกุงเข้าเฝ้าไทเฮา โดยหวังว่าไทเฮาจะประทานการแข่งขันขึ้นอีกครั้ง ถ้าหากว่าครั้งนี้นางเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ ก็ขอให้นางมีอำนาจถอดถอนหรือลดตำแหน่งนางกำนัลทั้งหลายได้

ฮองเฮากราบทูลไทเฮาว่าการที่นางกำนัลทั้งหลายไม่ยอมรับฮันซังกุงนั้น มีสาเหตุมาจากชาติกำเนิดของนางนั่นเอง ไม่ใช่เพราะนางไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันแต่อย่างใด ดังนั้นควรจะให้อำนาจนาง เพื่อที่นางกำนัลทั้งหลายจะได้เกรงกลัว ไทเฮาทรงรับฟังเช่นนั้นแล้วจึงมีรับสั่งให้ฮองเฮารับผิดชอบเรื่องการแข่งขัน ฮองเอามีรับสั่งเรียกประชุมนางกำนัล ฮองเฮามีรับสั่งว่ากาที่พวกนางไม่ยอมรับผลการแข่งขันที่ออกมานั้นเป็นสิ่งที่ไม่สมควร เพื่อให้สบายใจกันทุกฝ่าย ดังนั้นจึงจัดให้มีการแข่งขันเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อตัดสินแพ้ชนะ

หัวข้อในการแข่งขันครั้งนี้คือการแข่งขันหุงข้าว จากนั้นใหนางกำนัลทั้งหลายพากันชิมแล้วให้คะแนน หลังจากที่นางกำนัลทั้งหลายได้พากันลงคะแนนแล้ว ฮองเฮาก็มีรับสั่งให้นางกำนัลทั้งหลายพากันวิจารณ์ว่าข้าวของใครมีรสชาติดีที่สุด ผลปรากฏว่าข้าวที่ฮันซังกุงหุงขึ้นมานั้นได้รับคะแนนมากที่สุด

ผลการนับคะแนนออกมาว่าฮันซังกุงเป็นฝ่ายชนะ ถึงแม้ว่านางกำนัลทั้งหลายต่างรู้สึกว่าข้าวที่แชซังกุงหุงขึ้นนั้นหอมกรุ่นก็จริง แต่กลับรู้สึกว่ารสชาติของฮันซังกุงถูกปากมากกว่า ที่แท้ฮันซังกุงรู้ว่านางกำนัลทั้งหลายชอบกินข้าวแบบใด ดังนั้นนางจึงหุงข้าวได้ถูกปากนางกำนัลทั้งหลายเหล่านั้น ฮองเฮาทรงประกาศว่าฮันซังกุงเป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันหุงข้าว พระนางรับสั่งต่อไปว่าคำพูดของฮันซังกุงให้ถือเป็นคำพูดของพระนาง จากนั้นฮองเฮาก็มีรับสั่งให้นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยววางมืองานในครัวหลวงชั่วคราวไปก่อน

ตอนที่ 27

นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวเล่าถึงการแข่งขันและผลการแข่งขันให้โอดึมโฮฟัง โอดึมโฮเกรงว่าต่อไปจะมีผลกระทบต่อผลประโยชน์ของตน แชปันซุกบอกโอดึมโฮว่าจะปรึกษาหารือแชซังกุงว่าจะทำอย่างไรต่อไป แชซังกุงกลับไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ในการแข่งขันครั้งนี้ ฮันซังกุงและซอจังกึมพากันไปเซ่นไหว้ดวงวิญญาณชองซังกึม จากนั้นฮันซังกุงก็ตามซอจังกึมไปเซ่นไหว้ดวงวิญญาณพ่อแม่ของซอจังกึม ฮันซังกุงทำของเสวยถวายพระเจ้าจุงจง พระเจ้าจุงจงทรงโปรดน้ำแกงที่ฮันซังกุงนำขึ้นถวาย ในที่สุดงานในครัวหลวงก็เป็นระเบียบขึ้นมา

ซอจังกึมต้องการพบกับเพื่อนสนิทของปักเมียงยอที่ทำงานอยู่ในวังหลวง ดังนั้นจึงเขียนจดหมายนัดแล้ววางไว้ที่เก็บน้ำส้มสายชู มินจุงโฮกำลังสืบเรื่องการเบิกจ่ายของในครัวหลวงจำเป็นต้องขอความร่วมมือจากนางอย่างยิ่ง มินจุงโฮพบบันทึกการเบิกจ่ายของในครัวหลวง แต่กลับไม่พบสิ่งผิดปกติแต่อย่างใด ดังนั้นจึงลองหาวิธีอื่นดู แชซังกุงต้องการให้ฮันซังกุงย้ายนางไปทำงานที่โรงหมัก แต่ขอให้กึมยองได้ทำงานในครัวหลวงต่อไป ฮันซังกุงประกาศหน้าที่รับผิดชอบใหม่ให้แก่นางกำนัลทั้งหลาย นางกำนัลส่วนใหญ่ได้ทำงานเดิมที่ทำอยู่ มีเพียงซอจังกึมเท่านั้นที่ได้รับการแต่งตั้งให้รับผิดชอบเรื่องการเบิกจ่ายของในครัวต่างๆของวังหลวง

ซอจังกึมตรวจตามครัวต่างๆในวังหลวง นอกจากครัวหลวงแล้ว วัตถุดิบที่เหลือจากการเบิกออกมาไม่ได้มีการส่งคืน เรื่องนี้เองทำให้ต้นเครื่องหลวงตำหนิบรรดานางกำนัลทั้งหลายเป็นการใหญ่ นึกไม่ถึงว่าบรรดานางกำนัลต่างตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าที่แล้วมาก็เป็นเช่นนี้ทั้งนั้น บรรดานางกำนัลทั้งหลายต่างพากันไปหานางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวเพื่อปรึกษาหารือว่าจะทำอย่างไรกันต่อไป นางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวไปขอความช่วยเหลือจากแชซังกุง แชซังกุงจึงสั่งให้ลิ่งลู่ไปขโมยสมุดบัญชีจากซอจังกึมมาให้ได้

ตอนที่ 28

ซอจังกึมพบว่าสมุดบัญชีหายไป ดังนั้นจึงออกตามหา เรื่องนี้ล่วงรู้ถึงฮันซังกุง ฮันซังกุงเชื่อว่าจะต้องมีคนนำสมุดบัญชีมาคืนดังเดิมอย่างแน่นอน เมื่อซอจังกึมกลับไปยังห้องนอน นางพบว่าลิ่งลู่อยู่ในห้องของนาง และสมุดบัญชีก็นำมาวางไว้ที่เดิม ทำให้ซอจังกึมสงสัยว่ายองโนเอาสมุดบัญชีไป ไม่เพียงเท่านั้น ที่สำคัญสมุดบันทึกก็ยังหายไปด้วย

ในห้องครัว ยองโนได้นำสมุดบันทึกออกมาดู นึกไม่ถึงว่าสมุดบันทึกได้ถูกเยินเซ็งแย่งชิงไป ขณะที่ยองโนและเยินเซ็งกำลังมีปากเสียงกันอยู่นั้นเอง ฮันซังกุงได้เปิดสมุดบันทึกดู นางพบว่าสมุดบันทึกเล่มนี้เป็นสมุดบันทึกของปักเมียงยอ ยองโนรู้ดีว่าทำผิดมหันต์ ดังนั้นจึงไปหาแชซังกุง ยองโนบอกกับแชซังกุงว่าสมุดบันทึกไม่ใช่ของฮันซังกุง ที่สำคัญซอจังกึมให้ความสำคัญกับสมุดบันทึกเล่มนี้มาก แชซังกุงครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดนางก็คิดออกว่าสมุดบันทึกการทำอาหารเล่มนี้ต้องเป็นของปักเมียงยอ เชื่อว่าซอจังกึมจะต้องเป็นลูกสาวของปักเมียงยออย่างแน่นอน

กึมยองสอบถามยองโนถึงได้รู้ว่าฮันซังกุงและซอจังกึมยังไม่รู้ว่าศัตรูเป็นใคร จากนั้นแชซังกุง และกึมยองก็พากันพูดถึงเรื่องราวในอดีต แชซังกุงยอมรับกับกึมยองว่านางเป็นคนให้ร้ายปักเมียงยอจนนางตาย นึกไม่ถึงเลยว่าซอจังกึมจะเป็นลูกสาวของปักเมียงยอ กึมยองตกใจมากเมื่อรู้ว่าซอจังกึมเป็นลูกสาวของปักเมียงยอ

โอดึมโฮรู้ดีว่าการจัดซื้อมีปัญหา ดังนั้นแต่ละหน่วยงานจึงถูกตรวจสอบ เมื่อโอดึมโฮไปหานางกำนัลฝ่ายในถีเตี้ยวถึงรู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นถูกส่งให้พระธรรมนูญหลวงตรวจสอบ โอดึมโฮนัดพบกับแชปันซุกที่หอนางโลมเพื่อปรึกษาหารือกันว่าจะทำอย่างไรกันต่อไป พระเจ้าจุงจงทรงรู้ว่าแชปันซุกสมคบกับกลุ่มพ่อค้า ดังนั้นจึงมีรับสั่งให้การจัดซื้อต้องโปร่งใส

โอดึมโฮและแชปันซุกปรึกษาหารือกันว่าจะทำอย่างไรกันต่อไปดี ทั้งสองล่วงรู้ว่ามีคนของพระธรรมนูญหลวงเข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้ จะต้องสืบให้ได้ว่าคนคนนี้เป็นใคร ยองโนนำจดหมายที่ปักเมียงยอเขียนถึงซอจังกึมมอบให้กึมยอง เนื้อความในจดหมายกล่าวถึงเรื่องราวที่ปักเมียงยอถูกคนให้ร้าย กึมยองตกใจมากเมื่อรู้เนื้อความในจดหมาย จากนั้นกึมยองก็รีบรุดไปหาแชซังกุงทันที

ตอนที่ 29

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งจากพระธรรมนูญหลวงรู้จากปากดังดึ้กดูว่ามินจุงโฮ,ซอจังกึมและฮันซังกุง รู้จักกันเป็นอย่างดี หลังจากที่สืบแล้วพบว่ามินจุงโฮไม่มีใครคอยคุ้มหัว ดังนั้นจึงนำเรื่องนี้ไปบอกกับโอดึมโฮ แชซังกุงและแชปันซุกพากันปรึกษาหารือกันว่าจะเล่นงานมินจุงโฮและฮันซังกุงอย่างไรดี ในเวลานี้เอง แชปันซุกถึงรู้ว่าซอจังกึมเป็นลูกสาวของปักเมียงยอ

กึมยองเกรงว่ามินจุงโฮจะมีภัย ดังนั้นจึงเกลี้ยกล่อมมินจุงโฮให้ไปขอโทษโอดึมโฮ แต่ทว่ากลับได้รับคำปฏิเสธจากมินจุงโฮ กึมยองไม่มีทางเลือกจึงนำเรื่องความสัมพันธ์ของมินจุงโฮและซอจังกึมขึ้นมาข่มขู่ ที่แท้การที่กึมยองทำเช่นนี้นั้นเพราะไม่ต้องการให้มินจุงโฮมีภัย นางเชื่อว่าการที่มินจุงโฮยอมลามือนั้นเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของซอจังกึม ต่อมา มินจุงโฮขอย้ายกลับเข้าไปทำงานเป็นทหารองครักษ์และไปจากเมืองฮั่นหยาง หลังจากที่ซอจังกึมรู้เรื่องนี้แล้วก็ไปสอบถามความจริงจากมินจุงโฮ นึกไม่ถึงว่า มินจุงโฮกลับไม่บอกเหตุผลให้ซอจังกึมรู้ ฮันซังกุงเรียกประชุมนางกำนัลทั้งหลาย นางกล่าวกับนางกำนัลทั้งหลายว่าเดิมทีจะสืบเรื่องสมุดบัญชี แต่เรื่องนี้ก็ขอให้แล้วกันไป ทำให้นางกำนัลทั้งหลายเบาใจลง

กึมยองบอกแชซังกุงว่าจะเล่นงานฮันซังกุงและซอจังกึมเอง ซอจังกึมครุ่นคิดว่าเพราะเหตุใดเพื่อนสนิทของปักเมียงยอไม่ปรากฏตัวออกมาเสียที นางคิดต่อไปว่าจะนำจดหมายฉบับนั้นไปให้ฮันซังกุงดู เมื่อซอจังกึมไปตรวจสอบน้ำส้มสายชู นางพบว่าจดหมายที่นางเขียนไว้ยังอยู่ที่เดิม ไม่นานนัก ซอจังกึมก็พบว่าฮันซังกุงเข้าไปในห้องครัวหลวง และฮันซังกุงก็พบจดหมายที่ซอจังกึมนำมาไว้ ในที่สุดฮันซังกุงและซอจังกึมก็ยอมรับกัน

ฮันซังกุงเล่าเรื่องความสัมพันธ์ของนางกับปักเมียงยอให้ซอจังกึมฟัง จากนั้นางก็ถามสาเหตุการตายของปักเมียงยอจากซอจังกึม หลังจากที่ซอจังกึมและฮันซังกุงทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้วก็พบว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นฝีมือของแชซังกุง ซอจังกึมต้องการนำจดหมายที่ปักเมียงยอเขียนขึ้นให้ฮันซังกุงอ่าน นึกไม่ถึงว่าจดหมายฉบับนั้นได้หายไปแล้ว

ตอนที่ 30

กึมยองปฏิญาณว่าจะเล่นงานซอจังกึมและฮันซังกุงให้ได้ แชปันซุกมอบยาพิษห่อหนึ่งให้กึมยอง ซอจังกึมและฮันซังกุงกำลังตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นทุกที…

ยองโนยืนกรานว่านางเก็บสมุดบันทึกได้ในห้องครัว ทำให้ฮันซังกุงเล่นงานลิ่งลู่ได้ไม่ถนัดนัก นึกไม่ถึงว่าการที่ทำเช่นนี้กลับเป็นการยอมรับว่าฮันซังกุงและซอจังกึมเป็นพวกเดียวกัน ฮันซังกุงสั่งขังยองโนในห้องเก็บของเพื่อไม่ให้ยองโนติดต่อกับแชซังกุง ฮันซังกุงบอกซอจังกึมว่าแชซังกุงจะต้องเล่นงานพวกเราต่อไปอย่างแน่นอน

กึมยองพบว่ายองโนหายตัวไป ต่อมากึมยองสืบพบว่าก่อนที่ยองโนจะหายตัวไปนั้น ยองโนได้พบหน้าฮันซังกุงมาก่อน กึมยองเชื่อว่าต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ฮันซังกุงต้องการตัดไฟเสียแต่ต้นลม ดังนั้นจึงย้ายแชวังกุง,กึมยองและยองโนไปทำงานที่ตำหนักไท่ผิง ที่สำคัญนางได้ยึดหนังสือผ่านเข้าออกวังหลวงของพวกนางเอาไว้ด้วย แต่ถึงกระนั้นก็ตามฮันซังกุงก็ยังรู้สึกว่ายังไม่ปลอดภัย ดังนั้นจึงบอกซอจังกึมไปขอความช่วยเหลือจากมินจุงโฮ

ซอจังกึมรู้จากดังดึ้กดูว่ามินจุงโฮยังคงอยู่ที่ฮั่นหยางโดยพักอยู่กับดังดึ้กดู หลังจากที่มินจุงโฮรู้เรื่องของซอจังกึมแล้ว มินจุงโฮก็รับปากว่าจะช่วยหาเบาะแสพ่อของซอจังกึมให้ได้ เวลานี้ซอจังกึมกลัดกลุ้มใจเป็นอันมาก มินจุงโฮกล่าวกับซอจังกึมว่าตนยินดีแบ่งรับความทุกข์จากนางเป็นการแสดงความจริงใจและความห่วงใยนางอย่างแท้จริง